Sergio Romero - Frecuencia lineal

Dit werk maakt deel uit van een recente poëtische/beeldende onderzoek waarin het automatische gebaar, de ruimtelijke structuur en de symbolische herhaling samenkomen tot één visuele taal. Hoewel het op het eerste gezicht impulsief of spontaan kan lijken, ontstaat elke component uit een proces van observatie en verfijning afkomstig uit een eerder werk dat veel architectonischer en preciezer van aard is, ontwikkeld over jaren met marker, lineaire tekening en handmatige ruimtelijke constructie.

In deze nieuwe serie verdwijnt die precisie niet: ze transformeert.

De lijn gaat niet langer enkel functioneren als omtrek of structuur en begint ook als energie, ritme en fysieke expansie op het oppervlak te handelen. Het gebaar wordt bevrijd, maar er blijft een intern systeem van organisatie bestaan. De tekens herhalen zich, de trajecten kruisen elkaar, de spanningen worden in balans gebracht en de ruimte wordt afgebakend door een onzichtbare architectuur die de hele compositie ondersteunt.

Elke tussenwerk fungeert als een bewegende mentale kaart: lagen van geheugen, impulsen, routes en emotionele structuren die in hetzelfde vlak samenleven. De ogenschijnlijk chaotische toestand wordt doordrenkt door bewuste beslissingen over dichtheid, leegte, evenwicht, verzadiging en visuele richting.

De herhaling van kaders, banen, zenuwachtige lijnen en cirkelvormige kernen creëert een eigen grammatica die in heel de serie herkenbaar is. Het gaat niet om toeval of puur automatisme, maar om een onderzoek naar hoe denken, spanning en gevoeligheid kunnen worden vertaald naar een hedendaagse schilderkunstige schrijfrichting.

De acrylverf vervangt hier deels de rigiditeit van technisch tekenen door een meer lichamelijke en fysieke aanwezigheid. Het werk wordt niet langer alleen opgebouwd: het gebeurt ook. De lijn bewaart het geheugen van beweging, tijd en direct gebaar, en behoudt steeds dezelfde visuele handtekening die de hele onderzoeksreeks bepaalt.

Deze stukken schommelen tussen:

dessin en schilderkunst,
controle en expansie,
architectuur en automatisme,
schrijfkunst en abstractie.

Het resultaat is een serie die een eigen visuele taal voorstelt, waarin de gestische intensiteit samenleeft met een strikte interne structuur en waarin elke compositie fungeert als een directe uitbreiding van een mentaal, emotioneel en ruimtelijk systeem in voortdurende transformatie.