Elizabeth - El Vuelo de la Viajera Alada

Kunstwerk van de artieste Elizabeth uitgevoerd in de techniek Olie op doek van professionele, hoogwaardige kwaliteit.
Afmeting 50 x 70 cm schilderij.
Originele editie.
De verzending zal plaatsvinden via United Parcel Service (UPS) voor Spanje en Europa, en via FedEx voor de rest van de wereld.
Het werk zal gerold worden verzonden en is beschermd met meerdere lagen verpakkingsmateriaal, bubblewrap, en geplaatst in een stevige buis.
Nadat het werk betaald is, zijn er drie dagen nodig voor het verpakkingsproces en de levering aan het verzendbedrijf.
Het werk bereikt u na tien dagen, afhankelijk van het bestemmingsland.

De Cubaanse schilderes Elizabeth (professionele opleiding), woonachtig en werkzaam in Havana, ontwikkelt een reeks droomachtige landschappen waarin huiselijke architectuur zich op zwevende rotsen en onmogelijke balansen nestelt. Haar composities — tussen zee en hemel — bieden een poëtische reflectie op onderdak, geheugen en de kwetsbaarheid van het bewoonbare. Met een atmospherische beheersing van de lucht en een lev palet van blauwen, roze en groenen, creëert de artieste scènes van sterke emotionele helderheid: brandende ramen, rokende schoorstenen, trappen die omhoog gaan, bomen die bloeien op onwaarschijnlijke hoogten. Het werk combineert nauwkeurigheid in detail met expressiviteit in materiaal, resulterend in beelden met een sterke visuele en narratieve impact, die kunnen bestaan tussen contemplatie en verwondering.

Deze stukken van Elizabeth bouwen een universum waarin het huis — dat intieme symbool van toevlucht — een poëtisch idee wordt in plaats van een architectuur: het verschijnt opgehangen, verankerd aan onmogelijke rotsen, in evenwicht op stenen torens, geïsoleerd op minimale eilandjes alsof de realiteit tot het essentiële is teruggebracht. Er is een stille verhaallijn in elke scène: de trap die omhoog naar het onzekere leidt, de rook die uit een schoorsteen komt als teken van leven, de brandende ramen die het verre verwarmend maken, en de bomen die, ook op onwaarschijnlijke hoogten, openen als een belofte van continuïteit.

Het thema is in wezen een metafoor over belonging en balans: “bewonen” is niet alleen ergens zijn, maar het vasthouden ervan. Elizabeth maakt van het landschap een emotionele toestand. De steen — zwaar, oud — verschijnt bewerkt met volume en tinten, met kleuren die veranderen van violet naar oker en van donkerblauw naar mosgroene tinten, alsof elke rots herinnering en tijd bewaart. Daarnaast leven: rode daken, houten licht, weelderige bladertakken. Die spanning tussen het solide en fragiele, tussen stilstaand en zwevend, is waar het werk het meeste adem krijgt.

In chromatiek is er een duidelijke keuze: ruime, atmosferische luchten vol wolken die dienen als decor en als muziek. De kleur beperkt zich niet tot beschrijven; het interpreteert. De blauwen worden oceaan en afstand; de roze- en oranje tinten van de schemer brengen een heldere melancholie; de groenen, soms intens, introduceren hoop en frisheid. De penseelstreek varieert tussen zachte zones (hemelslagen en glaceringen) en juist meer benadrukte momenten in het geboomte en de rots, waar een smaak voor contrast en textuur te zien is. Het resultaat is een beeld met grote leesbaarheid — bijna als een verhaal — maar met een symbolische diepte die het louter decoratieve vermijdt.

Ook valt de compositie in het oog: Elizabeth kan de blik leiden via duidelijke routes (trappen, leuningen, diagonalen van de kliffen, krommingen van stammen) en centra van interesse creëren zonder te overvoeren. De vogels, de golven, de stenen op de voorgrond of de details van deuren en balkons zijn geen accessoires: ze zijn tekens die de scène activeren, kleine ‘bewijzen’ van realiteit binnen een wereld die het onmogelijke toestaat. Die mix van fantasie en emotionele waarheid brengt deze werken dichter bij picturale magisch realisme: een plek waar het buitengewone geen verrassing is, maar eenvoudigweg gebeurt.

Deze suggesteuze olie-op-doektentoonstelling onderscheidt zich door haar hedendaagse figuratieve stijl met penseelstreken van neo-expressionisme, waar de figuur van een vrouw, gekleed in een spijkerbroek, een roze top en een hoed met wijde rand het epicentrum wordt van een mystieke en bevrijdende reis. De schilder slaagt erin het alledaagse en het hemelrijke met meesterlijke souplesse te fuseren door het personage vleugels van monumentale omvang te geven in turquoise en magenta, die niet alleen de compositie domineren maar ook als symbool van empowerment, spirituele vrijheid en dualiteit tussen het aardse en het goddelijke fungeren. Door een gedurfde cromatische palet en dynamische texturen die spelen met Abstracte en warme achtergronden, straalt de kunstenaar een diepe sensatie van introspectie, vrouwelijke kracht en de onwankelbare zoektocht naar eigen identiteit uit, waarbij de kijker wordt uitgenodigd om de schoonheid van menselijke emancipatie te aanschouwen.