Chantal Roux (1949-2017) - Un nouvel ami

Surreële vertrouwdheden

De verhouding die Chantal ROUX onderhoudt met de bewegingen van mensen, dieren en alledaagse voorwerpen is te beschouwen als een droomachtige onderdompeling, een aandacht die tegelijk zwevend en scherp is, de vreemdheid van nabijheid. Er is in haar geschriften zoals in haar schilderkunst een « fantastische » dimensie, des te sterker doordat ze nederig blijft, niet spectaculair en nauwelijks gesuggereerd, des te dichter omdat deze surrealiteit zich voedt met het nauwe contact met de realiteit.

Dat globale, onmiddellijke, welwillende, niet-analytische gevoel van de wezens en dingen des levens is een materiaal waaruit schilderkunst voortvloeit; het is niet het onderwerp van de schilderkunst, het is haar eigen materie.

Het is een schilderkunst die niet vertelt, niet beschrijft, zich nooit van zichzelf verwijdert maar altijd in de tastbare intimiteit van een geleefde ervaring blijft, als een permanent mysterie. Een figuratieve schilderkunst weliswaar, maar afkomstig uit het binnenste van de blik om er beter voorbij te gaan, de voorstelling transcenderen, zich laten opbloeien in een regio van zachte poëzie, stilletjes haar eigen aanwezigheid in de wereld in vraag stellend.

Het werk zal met de grootste zorg verzonden worden