Cadivec, Edith - Signed: Eros, der Sinn meines Lebens - 1932

Cadivec, Edith: Eros, der Sinn meines Lebens. Privédruk, (1932). Met fotografische portretfoto: 332 S. Leren band van die tijd met kopfgoudsnede. 22 x 14,5 cm.
Van de auteur gesigneerde en genummerde exemplaar (9/100). - Ida Edith Cadivec (ook Kadivec, 1879 - na 1952) was het middelpunt van een spectaculair proces, het Wiener sadistenproces van 1924. - De uit Slovenië afkomstige Cadivec leerde op jonge leeftijd de sadomasochistisch geneigde graaf Franz Schlick kennen; na het einde van de relatie richtte zij onder de naam Cadvé een privéschool voor moderne talen op. Ze adverteerde regelmatig als „strenge taallerares“. Er werden vooral leerlingen uit de onderste lagen onderwezen. Aan hen werden vaak taken gesteld die zij niet konden oplossen. Vervolgens werden de kinderen gestraft, terwijl betalende en soms prominente clientèle kon toekijken. Op 24 december 1923 werd Edith Kadivec door de twaalfjarige Gretl Pilz bij de jeugdrechtbank van Wenen beschuldigd van mishandeling. Gretl Pilz was de dochter van een dienstbodenmeid en stond onder voogdij van Edith Kadivec. Zij getuigde dat zij zich moest uitkleden of althans haar billen moest tonen voordat zij zich over de knie van mevrouw Cadvé moest leggen. Deze sloeg haar dan met een leren zweep, maar alleen als heren aanwezig waren die ervoor betaalden. Op 3 januari 1924 volgde een ambtelijk medisch onderzoek, waarbij de arts een goed zichtbare bloeduitstorting constateerde. Verder stelde hij vast dat er geen gezondheidsstoornissen waren en dat het kind goed gevoed was. Eveneens op 3 januari doorzocht de politie het etablissement van mevrouw Cadvé. Diverse slaginstrumenten, brieven met sadomasochistische inhoud, een dagboek en een kasboek werden aangetroffen, waarmee een klantenlijst werd opgesteld. Het bleek dat de heren tijdens de bestraffing masturberen hadden en deels daarna cunnilingus aan de beschuldigde hadden bedreven. Aan het begin van het eigenlijke proces werd het publiek buitengesloten. Ze werd beschuldigd van schandeling en verleiding tot onzedelijkheid in meerdere gevallen, evenals van onzedelijkheid tegen de natuur. Het laatste aanklachtpunt betrof seksuele handelingen met haar dochter, maar dit aanklachtpunt werd tijdens de terechtzitting ingetrokken. De beschuldigde beroept zich in het proces op het recht van tuchtiging. Op 1 maart 1924 werd het vonnis uitgesproken; Edith Kadivec werd veroordeeld tot zeven jaar gevangenisstraf, twee medeverdachten kregen lichte voorwaardelijke straffen. In hoger beroep werd de straf teruggebracht tot vijf jaar gevangenisstraf; op 18 december 1927 werd Edith Kadivec na kerstamnestie vrijgelaten. Het proces zelf werd gekenmerkt door grote mediabelangstelling in Oostenrijk; het overtrof zelfs de berichtgeving over het hoogverraadproces tegen Hitler vanwege de Hitler-Ludendorff-putsch (Hitler-proces). Onder anderen commentarieerden Alfred Polgar en Karl Kraus de zaak. Polgar noemde het gerechtelijk vonnis sadistisch, Kraus barbarisch. - Lichte slijtage. Zeer zeldzame luxedruk, met bijgevoegd subskriptiebriefje met een extra gemonteerd foto van de schrijfster.