Miquel Torner de Semir (1938) - Interior con figura

Getekend door de kunstenaar aan de onderkant

Het werk wordt ongeredigeerd gepresenteerd zoals het is

Afmetingen werk: 73 cm hoog x 60 cm breed

Goede staat van conservatie

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIE VAN MIQUEL TORNER DE SEMIR.

Miquel Torner de Semir werd geboren in 1938 in het verre verleden, in het kasteel van Santa Pau, in de Garrotxa (Gerona), als de laatste nog levende persoon geboren in dit emblematische bouwwerk dat omgeven is door vulkanen (nu woont hij in Sant Feliu de Guíxols). Deze gebeurtenis markeert zijn facet als schilder. Een man van het oude Catalunya, geleerd, altijd aangetrokken door de Middeleeuwen, de Romaanse kunst van de Pyreneeën en de primitieve Gotische kunst. De erfenis van de Italiaanse Renaissance, met name schilders uit de Italiaanse Quattrocento zoals Fra Angélico of Rafael, laat zich voelen in veel vrouwelijke portretten van Torner de Semir, zoals degene die wij voor ons hebben. Het is precies die mix tussen oud en nieuw waar de originaliteit van zijn werk in ligt. Wat hem het meest vormt, lijkt de kennis van de Romaanse en Gotische kunst te zijn. Zijn figuren, vaak omlijnd met een dikke donkere lijn, roepen de gotische glas-in-loodramen op, lichtgevend, mooi op zichzelf en door zichzelf. Leerling van de muurschilder- en graveur Ricard Marlet, leert wat voor hem het belangrijkste is, de discipline van het tekenen. Met meester Marlet maakt hij kennis met het Modernisme en het Nieuwe Catalanisme. Hij studeerde aan de Escuela de Bellas Artes in Sant Jordi in Barcelona en aan de Escuela de San Fernando in Madrid, waar hij het Prado-museum bezoekt en zich laat doordringen door Velázquez’ schilderkunst, en kiest ervoor om de meninas naar zijn zin te reproduceren, met zijn eigen stijl, met levendige kleurtonen zoals roze en fluoriserend paars die geen twijfel laten bestaan over de rand, moderniteit en sympathie van de kunstenaar. Bovendien, als men goed kijkt, kan men de techniek van het collagegebruik bij de kunstenaar ontdekken, waarbij hij een stuk stof, karton of zelfs een muziekstuk insluit.

In Parijs begint zijn werk zoals hij het noemt "tussen het oude en het nieuwe". Hij begon met het houden van solo-exposities in Terrassa in 1968, daarna in andere Catalaanse steden en in Parijs (galerijen Espace en Boutique). Zijn werk begon in mediterrane figuratisme, uiteindelijk leidend tot abstractie, om terug te keren naar figuratie met een modern concept. Hij wordt uiteindelijk beschouwd als een van de belangrijkste exponenten van de mediterrane schilderkunst.

Al deze stromingen waren hem niet onbekend aangezien hij in Barcelona de kans had om kennis te maken met de groep Dau al Set. In de Dau al Set-school ontmoet hij gerenommeerde kunstenaars als Tharrats, Muxart of Tapies. Zijn schilderkunst wordt gekenmerkt door het gebruik van felle en rijke kleuren. Zijn werk kan in één woord worden gedefinieerd: VROUW. Zo wordt het MAKKELIJK beschrijven: het schitterende werk van deze Catalaanse schilder wordt gekenmerkt door rijke en gepaste kleuren die, samen met de verschillende materialen die hij als ondergrond gebruikt, resulteren in een expressionistische schilderkunst van hoge chromatische kwaliteit en uitgesproken persoonlijkheid, waardoor de kunstenaar als meester wordt gezien.

Het klassieke en het nieuwe smelten samen onder de penseelstreek van Miquel Torner de Semir. De tijd verdwijnt, vervaagt. De scheidslijn tussen verleden en heden verdwijnt met zijn schilderijen, met zijn manier van tekenen op het doek. Miquel bereikt wat heel weinig eerder is gelukt: spreken over het verleden met de stem van het heden. Zijn stem: zijn schilderijen. Zijn methode: passie. Zijn prestatie: al zijn werk.

De schilder uit Girona laat zich beïnvloeden door de oudheden, Giotto, de Italiaanse Renaissance en door de informele zoektocht van abstracte schilders. Dit alles vormt het vertrekpunt van zijn schilderkunst; het technische ambacht boeit hem evenveel of meer dan het concept, hij heeft geprobeerd een bruggenbouwer te zijn tussen verleden en heden, maar ook open te staan voor alles nieuws, de constante zoektocht. Een interessant contrast in het werk van Miquel is de manier waarop hij personen, plaatsen en situaties uit oude tijden presenteert, vastgelegd met moderne schildertechnieken. Deze eminente Catalaanse schilder is in staat gebleken de regels van de tijd te doorbreken. Zo direct is Miquel Torner de Semir in het definiëren van lijnen en vormen, dat het moeilijk te geloven is dat het om een tweedimensionaal doek gaat, want het lijkt op het eerste gezicht alsof de schilderkunst eerder een verzameling texturen is van een driedimensionale wereld.

Enkele van zijn werken hebben een sterke faubistische accenten, met een intense en expressieve palet, in contrast met de sereniteit en de lege blik van de gezichten die de kijker uitnodigen zich onder te dompelen in de omgeving van het werk en de gedachte van de kunstenaar. Desalniettemin heeft Torner de Semir een eigen stijl die gebaseerd is op eenvoud van uitvoering binnen een zeer goed gestructureerde compositie. De vrouwelijke figuren hebben de rustige vormen van religieuze kunst en drukken de rust van de geest uit. De figuur dient Semir om orde en ritme in menselijke handelingen te eisen.

Volgens Joan Lluís Montañé, Barcelonese, lid van de Internationale Vereniging van Kunstcritici, de prestigieuze Catalaanse schilder Torner de Semir, in zijn uitgebreide schilderwerk, "heeft hij interesse voor de compositie en kleur, genererend tot speciaal uitgewerkte creaties waarin de stempel van vastberadenheid en een contrasterend palet te zien is. Hij toont figuren, landschappen en composities die een duidelijke oefening in picturaal academisme betekenen, waarin hij niet weggegaan is van een zekere formele en technische innovatie, alles binnen een onmiskenbaar persoonlijk plastisch stempel."

De kunstcriticus Josep M. Cadena zegt over Semir: "De schilder markeert met sterke en precieze lijnen de silhouetten van de belangrijkste elementen van elke compositie en gebruikt basale en pure kleuren om gevoelens uit te drukken. Wanneer mogelijk maakt hij het schilderij binnen het schilderij, en probeert zelfs interpretaties en abstracte tekens in de achtergronden te plaatsen. Zo bereikt hij een positieve relatie tussen de verschillende vormen van artistieke expressie die hem motiveren en zijn plastische taal is veel rijker en aansprekender. Hij heeft een eigen stijl die gebaseerd is op de eenvoud van uitvoering binnen een zeer goed gestructureerde compositie. De vrouwelijke figuren hebben kalme vormen van religieuze kunst en drukken de rust uit die de verwezenlijkingen van de geest dienen te gehoorzamen. De figuur dient om orde en ritme in menselijke acties te vragen, zijn schilderij is ethisch. Het communiceert gemakkelijk positieve sensaties bij degenen die zijn werk kennen."

Voor J. Llop S.: "Het teken, de belangrijkste rake lijn, sterk, precies, incisief, stelt de vorm vast, begrenst ruimten in de doordachte composities die Torner de Semir ons presenteert. En dan komt het zien op een andere manier, het verbeeldingsvermogen, de dromen die aansluiten bij de realiteit die beschreven en aangekleed wordt met een cromatisch palet dat eenvoudige kleuren combineert met zachte tinten. Het is een persoonlijke stijl die de andere realiteit van het landschap, van de figuur, onthult. Interessant en aantrekkelijk werk, dat de kijker in zijn greep houdt en hem langs het pad van het Verbeeldde leidt."

In lijn met zijn visie op primitieve kunst heeft hij zich niet teveel bekommerd om zijn maatschappelijke projecting naar zijn leraren; deze waren soms niet benoemd en hoewel zijn werken in vele landen te zien zijn geweest, heeft hij geëxposeerd in Europa, Amerika en Japan; het is moeilijk een uitputtende samenvatting van zijn curriculum te maken. Momenteel exposeert hij permanent in La Galería Arcadia in Madrid.

In 2003 wordt hij gekozen door het Museo de la Real Casa de la Moneda om een van zijn werken op een postzegel te laten drukken en deel te nemen aan de tentoonstelling ter gelegenheid van XXV-jarig bestaan van de Spaanse Grondwet. Ondertussen heeft het Museo de la Real Casa de la Moneda in Madrid een tentoonstelling van zijn werken georganiseerd.

Torner de Semir’s werken zijn tentoongesteld in een groot aantal Europese en Spaanse steden zoals: Parijs, Brussel, Frankfurt, Heidelberg, Straatsburg, Saint-Paul-de-Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Girona, Valencia, Sevilla, Pontevedra, Oviedo, enz. Hieronder volgen enkele van zijn belangrijkste tentoonstellingen van de Catalaanse kunstenaar:

Belangrijkste tentoonstellingen
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.
Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.
Sociéte des Artiste Independants. Parijs.
Grand Palais. Parijs.
Dan Art, Béziers-Frantia.
Galerie Espace. Parijs-Beaubourg.
Lions Club. Chartres Doyen - Frankrijk.
Honoured guest in de tentoonstelling van Cercle Espanyol. Dreux - Frankrijk.
Salon d’Automne. Clermont Ferrand - Frankrijk.
Grand Prix la Femme et l’Imabonnaire Jeanne Gatineau. Parijs.
Sala Gavina. Palamós - Girona.
Sala Clará, Olot-Barcelona.
Espai cultural Francolí-Barcelona.
Galerie Boutique. Parijs, Frankrijk.
La Galerie de l’Hotel Meridien. Parijs.
L’Atelier. Platja d’Aro.Girona.
Ausstellungsräume der Mineralquelle Eptigen. Zwitserland.
Galería Arcadia- Madrid.
Galería de arte Star. Colectiva.Madrid.
Galería 4 Cantons. Olot,Girona.
Galería Catalonia-Barcelona.
Galería Art 16. Olot,Girona.
Pedreguet Art espai contemporani. Girona.
Galería Da Vinci Art. Girona.
Galerie Ducs de Dijon.Francia.
Galería Campo u Campo. Belgie.
Galería B.C.S. Estrasburgo.Francia.
Haus Arnold. Frankfurt am Main.Duitsland.
Haus Berlinghoff. Heidelberg.Duitsland.
Naumilenium. Barcelona.
Lart century art. Barcelona.
Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.
Picassomio.com Madrid.
Galeries d’Art Christian Dazy. Dijon-Megève-Frankrijk.
Exposición Conmemorativa del 25 Aniversario de la Constitución Española. Madrid.
Sala Constanti Art, Reus. Colectiva de Navidad, 2009-Tarragona.