Robert Muller (1920-2003) - Grand portrait - Composition - projet de sculpture






Afgestudeerd als Frans veilingmeester en werkzaam geweest bij Sotheby’s Parijs taxatieafdeling.
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 134742 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Grand portrait - Samenstelling - project sculptuur, 1960-1970, stylo feutre op dik papier, 77,4 × 57,8 cm, Frankrijk; originele editie door Robert Muller (1920-2003), niet gesigneerd, in goede staat, verkocht door Galerie.
Beschrijving van de verkoper
Titel: Groot portret, sculptuurproject
Réf: 19
Techniek : groen marker op dik papier
Période : jaren 60/70
Formaat van het blad : 77,4 x 57,8 cm
Onaangetekend
Provenance: atelier van de kunstenaar
In goede staat, enkele vlekken (zie foto's)
Robert Müller, geboren in Zürich in 1920, is een gerenommeerde Zwitserse beeldhouwer, pionier van de ijzersculptuur in de jaren vijftig en zestig.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog en de directe naoorlogse periode wordt hij gevormd in de ateliers van Otto Bänninger en Germaine Richier, twee voorname figuren van de beeldhouwkunst die in Zwitserland gevestigd zijn. De invloed van Richier, met haar hybride vormen die mens, dier en natuur verenigen, markeert diepgaand zijn begin.
In 1947 brengt Müller twee jaar door in Genua, waar hij probeert zich te bevrijden van de invloed van Richier door figuratieve sculpturen in gips en brons te verkennen.
In 1949 vestigt hij zich met zijn familie eerst in Parijs, daarna in Villiers-le-Bel, waar hij woont en werkt tot zijn dood in 2003.
Vanaf het midden van de jaren vijftig geniet Robert Müller van de hoogste erkenning en internationale reputatie.
Hij krijgt de bijnaam "Eisen-Müller". Met de Zwitserse beeldhouwers Bernhard Luginbühl en Jean Tinguely wordt hij beschouwd als een van de scheppers van de moderne ijzersculptuur.
Zijn parijse werken, vaak abstract maar met verwijzingen naar het menselijk lichaam, kenmerken zich door een erotische en organische spanning, zoals schelpenhuiden of losgerepte insecten.
Müller exposeert op de Biënnale van Venetië, de Biënnale van São Paulo en de Biënnale van Parijs tussen 1956 en 1960, en neemt deel aan documenta II in Kassel in 1959.
Zijn werken worden aangekocht door prestigieuze musea, met name in de Verenigde Staten, en tentoongesteld in galeries zoals die van Jeanne Bucher.
Retrospectieven van zijn tekeningen en prenten vonden plaats in 1979 in het Musée Rath, dat twee belangrijke ijzeren sculpturen bezit (Le Bûcher 1959 en L’Archange 1963) en een tiental tekeningen uit 1972-1977 heeft.
In 1982 en 1996 bood het Prentenkabinet van datzelfde museum twee tentoonstellingen, telkens vergezeld van de getoonde werkkatalogus gedrukt, opgesteld door Rainer Michael Mason.
Ondanks grote roem in de jaren 1950-1970 trekt hij zich geleidelijk terug uit het kunstleven vanaf het midden van de jaren zeventig.
Hij sterft op 15 oktober 2003 in Villiers-le-Bel, op 83-jarige leeftijd, en laat een artistiek erfgoed na dat in Europa wordt gevierd, met name via postume tentoonstellingen zoals die van Galerie Schifferli in 2020, ter viering van zijn geboortecentennium.
Titel: Groot portret, sculptuurproject
Réf: 19
Techniek : groen marker op dik papier
Période : jaren 60/70
Formaat van het blad : 77,4 x 57,8 cm
Onaangetekend
Provenance: atelier van de kunstenaar
In goede staat, enkele vlekken (zie foto's)
Robert Müller, geboren in Zürich in 1920, is een gerenommeerde Zwitserse beeldhouwer, pionier van de ijzersculptuur in de jaren vijftig en zestig.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog en de directe naoorlogse periode wordt hij gevormd in de ateliers van Otto Bänninger en Germaine Richier, twee voorname figuren van de beeldhouwkunst die in Zwitserland gevestigd zijn. De invloed van Richier, met haar hybride vormen die mens, dier en natuur verenigen, markeert diepgaand zijn begin.
In 1947 brengt Müller twee jaar door in Genua, waar hij probeert zich te bevrijden van de invloed van Richier door figuratieve sculpturen in gips en brons te verkennen.
In 1949 vestigt hij zich met zijn familie eerst in Parijs, daarna in Villiers-le-Bel, waar hij woont en werkt tot zijn dood in 2003.
Vanaf het midden van de jaren vijftig geniet Robert Müller van de hoogste erkenning en internationale reputatie.
Hij krijgt de bijnaam "Eisen-Müller". Met de Zwitserse beeldhouwers Bernhard Luginbühl en Jean Tinguely wordt hij beschouwd als een van de scheppers van de moderne ijzersculptuur.
Zijn parijse werken, vaak abstract maar met verwijzingen naar het menselijk lichaam, kenmerken zich door een erotische en organische spanning, zoals schelpenhuiden of losgerepte insecten.
Müller exposeert op de Biënnale van Venetië, de Biënnale van São Paulo en de Biënnale van Parijs tussen 1956 en 1960, en neemt deel aan documenta II in Kassel in 1959.
Zijn werken worden aangekocht door prestigieuze musea, met name in de Verenigde Staten, en tentoongesteld in galeries zoals die van Jeanne Bucher.
Retrospectieven van zijn tekeningen en prenten vonden plaats in 1979 in het Musée Rath, dat twee belangrijke ijzeren sculpturen bezit (Le Bûcher 1959 en L’Archange 1963) en een tiental tekeningen uit 1972-1977 heeft.
In 1982 en 1996 bood het Prentenkabinet van datzelfde museum twee tentoonstellingen, telkens vergezeld van de getoonde werkkatalogus gedrukt, opgesteld door Rainer Michael Mason.
Ondanks grote roem in de jaren 1950-1970 trekt hij zich geleidelijk terug uit het kunstleven vanaf het midden van de jaren zeventig.
Hij sterft op 15 oktober 2003 in Villiers-le-Bel, op 83-jarige leeftijd, en laat een artistiek erfgoed na dat in Europa wordt gevierd, met name via postume tentoonstellingen zoals die van Galerie Schifferli in 2020, ter viering van zijn geboortecentennium.
