Spaanse school (XIX) - Diosa Hera






Afgestudeerd als Frans veilingmeester en werkzaam geweest bij Sotheby’s Parijs taxatieafdeling.
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 136208 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Beschrijving van de verkoper
Deze schilderkunst valt als eerste op doordat het niet gaat om een simpel academisch studiewerk, maar om een schilderij dat is ontworpen om buiten de Academie te circuleren: volledige compositie, gepolijst afwerking, decoratieve bedoeling en een mythologisch onderwerp dat perfect aansluit bij de burgerlijke en aristocratische smaak van Madrid in de tweede helft van de negentiende eeuw. Dit wijst ons al op een profiel van een schilder die gevormd is aan de Akademie, met geroutineerde vakkennis, maar niet per se een figure van de eerste rang. In die tijd produceerden veel kunstenaars uit het kringetje van Madrazo, Ferrant, Rosales of Pradilla werken van dit soort voor privé-verkoop, interne wedstrijden of discrete opdrachten.
De behandeling van het naakt is cruciaal om de attributie aan te scherpen. De parelmoeren huid, het zachte modelleren zonder schokjes, de geïdealiseerde anatomie en het gouden licht dat de figuur omhult, herinneren meer aan de madrazista-omgeving dan aan het drama van Rosales of aan de bijna miniatuuristische fijnzinnigheid van Pradilla. Er is een klassieke sereniteit, een evenwichtige compositie en een gebrek aan narratieve spanning die ons afleiden van romantisch heldendom en ons plaatsen in de volwaardige academische school, zoals men die in San Fernando leerde tussen 1860 en 1890. De doekgebaar, bijna choreografisch, is een middel dat veel werd gebruikt door schilders die wilden aantonen beweging onder controle te hebben zonder de algehele harmonie te verstoren.
Het landschap, hoewel secundair, helpt ook mee: het is geen realistisch of gedetailleerd landschap, maar een atmosferisch, warm, bijna dampig coulisse-scherm, dat doet denken aan de achtergronden die schilders die in Rome of Parijs gevormd zijn gebruikten maar te Madrid actief waren. Dit brengt ons dichter bij de kunstenaars die door de rezidenzen in Rome of de ateliers van Parijs kwamen maar vervolgens terugkeerden naar de Madridse kring.
Het ontbreken van handtekening is geen probleem; integendeel, het is typerend voor werken bedoeld voor interne wedstrijden, oefening of snelle verkoop aan verzamelaars. Het zegel van de Academie op de achterzijde is bepalend: het geeft aan dat het werk via de officiële kanalen is gegaan, wat het voor amateurs uitsluit en bevestigt dat de maker een professionele schilder was die aan de instelling verbonden was.
Met al dit leidt een weloverwogen attributie tot een heel concreet profiel: een schilder opgeleid aan de Academia de San Fernando, actief tussen 1865 en 1890, behorend tot het madrazista-circuit of tot de directe volgelingen van de Spaanse klassieke academische stijl, waarschijnlijk iemand die als assistent-docent werkte, tegen het leerplan op stond, een pensionaris of medewerker in ateliers van grotere faam. Mogelijke namen — niet als directe attributie, maar als stilistische referentie — zouden Alejo Vera, Luis Álvarez Catalá, José Casado del Alisal, Manuel Domínguez, Alejandro Ferrant, of zelfs leerlingen van deze figuren zijn die geen roem bereikten maar wel een hoog technisch niveau hadden.
De vrouwelijke figuur, die geïnterpreteerd kan worden als Hera, Venus of een nimf, versterkt het idee van een schilder die werkte voor de aristocratische Madridse markt, waar mythologie als esthetische rechtvaardiging werd gebruikt meer dan als strikte iconografie. Dit sluit aan bij de ateliers en kringen van de Madrazo, waar velen leerlingen werk produceerden voor privéklanten.
Samengevat zou de weloverwogen attributie luiden: een anoniem schilder uit de Madridse academische kring, gevormd aan de Real Academia de Bellas Artes de San Fernando, actief in de tweede helft van de negentiende eeuw, met duidelijke invloed van de Madrazista-omgeving en van de Spaanse klassieke academie, waarschijnlijk iemand die als adjunct-docent, tegen de leerstoel, pensionado of samenwerker in ateliers van grotere faam werkte. Een werk dat volledig in overeenstemming is met de smaak van de grote adellijke en burgerlijke families van Madrid in die periode.
Verzending met certificaat en een goede verpakking.
De verkoper stelt zich voor
Deze schilderkunst valt als eerste op doordat het niet gaat om een simpel academisch studiewerk, maar om een schilderij dat is ontworpen om buiten de Academie te circuleren: volledige compositie, gepolijst afwerking, decoratieve bedoeling en een mythologisch onderwerp dat perfect aansluit bij de burgerlijke en aristocratische smaak van Madrid in de tweede helft van de negentiende eeuw. Dit wijst ons al op een profiel van een schilder die gevormd is aan de Akademie, met geroutineerde vakkennis, maar niet per se een figure van de eerste rang. In die tijd produceerden veel kunstenaars uit het kringetje van Madrazo, Ferrant, Rosales of Pradilla werken van dit soort voor privé-verkoop, interne wedstrijden of discrete opdrachten.
De behandeling van het naakt is cruciaal om de attributie aan te scherpen. De parelmoeren huid, het zachte modelleren zonder schokjes, de geïdealiseerde anatomie en het gouden licht dat de figuur omhult, herinneren meer aan de madrazista-omgeving dan aan het drama van Rosales of aan de bijna miniatuuristische fijnzinnigheid van Pradilla. Er is een klassieke sereniteit, een evenwichtige compositie en een gebrek aan narratieve spanning die ons afleiden van romantisch heldendom en ons plaatsen in de volwaardige academische school, zoals men die in San Fernando leerde tussen 1860 en 1890. De doekgebaar, bijna choreografisch, is een middel dat veel werd gebruikt door schilders die wilden aantonen beweging onder controle te hebben zonder de algehele harmonie te verstoren.
Het landschap, hoewel secundair, helpt ook mee: het is geen realistisch of gedetailleerd landschap, maar een atmosferisch, warm, bijna dampig coulisse-scherm, dat doet denken aan de achtergronden die schilders die in Rome of Parijs gevormd zijn gebruikten maar te Madrid actief waren. Dit brengt ons dichter bij de kunstenaars die door de rezidenzen in Rome of de ateliers van Parijs kwamen maar vervolgens terugkeerden naar de Madridse kring.
Het ontbreken van handtekening is geen probleem; integendeel, het is typerend voor werken bedoeld voor interne wedstrijden, oefening of snelle verkoop aan verzamelaars. Het zegel van de Academie op de achterzijde is bepalend: het geeft aan dat het werk via de officiële kanalen is gegaan, wat het voor amateurs uitsluit en bevestigt dat de maker een professionele schilder was die aan de instelling verbonden was.
Met al dit leidt een weloverwogen attributie tot een heel concreet profiel: een schilder opgeleid aan de Academia de San Fernando, actief tussen 1865 en 1890, behorend tot het madrazista-circuit of tot de directe volgelingen van de Spaanse klassieke academische stijl, waarschijnlijk iemand die als assistent-docent werkte, tegen het leerplan op stond, een pensionaris of medewerker in ateliers van grotere faam. Mogelijke namen — niet als directe attributie, maar als stilistische referentie — zouden Alejo Vera, Luis Álvarez Catalá, José Casado del Alisal, Manuel Domínguez, Alejandro Ferrant, of zelfs leerlingen van deze figuren zijn die geen roem bereikten maar wel een hoog technisch niveau hadden.
De vrouwelijke figuur, die geïnterpreteerd kan worden als Hera, Venus of een nimf, versterkt het idee van een schilder die werkte voor de aristocratische Madridse markt, waar mythologie als esthetische rechtvaardiging werd gebruikt meer dan als strikte iconografie. Dit sluit aan bij de ateliers en kringen van de Madrazo, waar velen leerlingen werk produceerden voor privéklanten.
Samengevat zou de weloverwogen attributie luiden: een anoniem schilder uit de Madridse academische kring, gevormd aan de Real Academia de Bellas Artes de San Fernando, actief in de tweede helft van de negentiende eeuw, met duidelijke invloed van de Madrazista-omgeving en van de Spaanse klassieke academie, waarschijnlijk iemand die als adjunct-docent, tegen de leerstoel, pensionado of samenwerker in ateliers van grotere faam werkte. Een werk dat volledig in overeenstemming is met de smaak van de grote adellijke en burgerlijke families van Madrid in die periode.
Verzending met certificaat en een goede verpakking.
