Mark Debroux (1951) - Alegoría a Roanaldinho Gaucho

Ondertekend en gedateerd door de kunstenaar onderaan de rand

Aan de achterzijde is het opnieuw ondertekend, gedateerd op het jaar 2006 en getiteld

Conditie: goed

Het werk wordt zonder lijst getoond

Afmetingen van het werk: 100 cm hoog bij 81 cm breed.

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Biografie van de kunstenaar:

Mark Debroux werd geboren in Temse (1951), een dorp gelegen in een meander van de Schelde nabij Antwerpen. Zijn zorgeloze jeugd bracht hij door in Ichtegem, gelegen in de westelijke vlakte van Vlaanderen, "Le plat pays" van Jacques Brel. Daar genoot hij van een comfortabel leven, zoals het was vóór de komst van de computer.

Hij kreeg zijn artistieke opleiding aan de Kunstacademie van Brugge, de middeleeuwse metropool die vandaag de dag nog steeds een rijke erfenis van vroegere eeuwen bewaart. Na de middeleeuwen legden Gent, Antwerpen en Brugge de basis voor onze moderne schilderkunst.

Debroux houdt evenveel van de Vlaamse cultuur als van de Spaanse. Dat komt tot uitdrukking in de geest van zijn werk. Nu woont hij in een klein dorpje (Masllorenç) in de bergachtige Catalonië, tussen Barcelona en Tarragona. In die zo rijke regio aan cultuur en landschap vindt de schilder Van Gogh zelfs nog meer dan in de Franse Provence.

Debroux is een diep gepassioneerde kunstenaar die houdt van extremen en onderwerpen vol expressie en contrasten. Technische en compositieproblemen schrikken hem niet en uit zijn suggestieve composities, die vaak in zeer levendige kleuren zijn, straalt een grote dynamische kracht en een explosief temperament.

Het geheel van zijn oeuvre toont ongetwijfeld de kennis die hij heeft opgedaan bij oude meesters uit zijn eigen gewest, zoals Rubens, Rembrandt en Permeke, of bij de Spaanse Goya en Picasso, hoewel Debroux zijn eigen pictografische taal ontwikkelt met het alfabet dat door die kunstenaars is geschapen.

Debroux kent de wereld die hij in zijn werk behandelt grondig, zijn kracht en zijn zwakte en schildert deze wereld met barokke middelen met een zekere ironie. Het geeft de indruk de theorie te volgen van een beroemd auteur die zei dat het leven een opeenvolging is van samentrekkingen en uitrekkingen.

De auteur laat zien dat de samentrekking vóór de dood ligt en de uitrekking daarna, en verwijst eveneens naar het kruipen van de rups, de inspanning en de seksuele handeling. Zo schildert Debroux wat het leven hem leert.