Paolo Fedeli - Duomo di Milano notturno

PAOLO FEDELI is geboren in Toscane in 1957. Hij heeft de kunstacademie van Siena bezocht en het diploma Meester 'Arte' behaald. Hij heeft talrijke solo-exposities in Italië en in het buitenland opgezet. Onder anderen Oekraïne, Frankrijk, Rusland, Spanje, Rome en vele anderen. Hij is vertegenwoordigd in diverse permanente tentoonstellingen. Zijn werken bevinden zich in vele openbare en privécollecties. Zijn activiteit is besproken in nationale en internationale tijdschriften en dagbladen. Hij heeft deelgenomen aan de voornaamste nationale groepstentoonstellingen en kreeg belangrijke citaties en kritische erkenningen. Van 1979 tot heden heeft hij maar liefst 176 eerste prijzen bij schilderwedstrijden gewonnen. Paolo Fedeli is een raadselachtige zanger van de natuur.

DICONO DI LUI:

Paolo Fedeli is een schilder van absolute elegantie. verteller van onwaarschijnlijke en onkenbare gebeurtenissen, van onbeantwoorde vragen.
Zijn dwaaltocht tussen de Toscane en de anonieme metropool van een hedendaags westen, waar alle architectonische panorama’s op elkaar lijken in de absurdität van globalisering, kan ons ook verrassen. Evenzo de verandering van zijn taal.
Toch zien we een subtiele verbinding tussen de boerderijen, de heuvels, de heldere luchten, de nachtelijke lichten, de natte, glanzende wegen, de korche atmosfères van smog: er zijn nooit levende wezens, alsof de mensen, het dagelijks leven, het werk, de liefde, de haat, de concurrentie, het wakker zijn, de slaap, ontweken het imaginaire van de kunstenaar, die in zijn poëtiek elke verwijzing naar het sociale of beter gezegd naar het verismo wilde uitsluiten. Waarschijnlijk stemde de Franse dichter Paul Verlaine ermee in, rekening houdend met de afstand tussen woorden en kleuren:
È necessario poi che tu non scelga
le tue parole senza qualche errore:
nulla è più caro della canzone grigia
in cui l'incerto si unisce al preciso.
Va più lontano possibile dall'assassina arguzia
dal crudele spirito e dall'impuro riso;
che fanno piangere gli occhi dell'azzurro!
Prendi l'eloquenza e torcile il collo!
En daarom de sleutel tot de interpretatie voor Paolo Fedeli: de autocentratie en het Verrassende heeft hij vervangen door de vaagheid van het onzekere. De retoriek van het dagelijkse en het rumoer van de dissidente stemmen, heeft hij vervangen door de hoogst suspended stilte van de afwezigheid. De weergave van het herkenbare heeft hij vervangen door de sublimatie van de visuele poëzie.

Paolo Levi