Rafael Jutglat Pujol (1889-1961) - Retrato

Gericht door de kunstenaar onderaan

De staat van het werk in het algemeen is goed

Het werk wordt ingelijst gepresenteerd

Afmetingen werk: 30 cm hoog x 23 cm breed

Afmetingen lijst: 32 cm hoog x 25 cm breed

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

RAFAEL JUTGLAR PUJOL (Badalona, 1889 - Barcelona, 1961)

Rafael Jutglar Pujol wordt geboren in Badalona op 11 oktober 1889 en sterft in Barcelona in het jaar 1961. Hij volgde studies aan een Kunst- en Ambachtschool in Barcelona, waar zijn voorliefde voor tekenen en schilderen ontkiemde, en waar hij uiteindelijk het overgrote deel van zijn professionele werkzaamheid aan wijdde.

Toen hij nog erg jong was vertrok hij met zijn broer Miguel naar Cuba. Daar werkte hij als tekenaar-ontwerper, naast kunstkritiek in de prestigieuze "Diario de la Marina" van Havana. Onder zijn activiteiten in dat land valt te vermelden dat hij bijdroeg aan de werkzaamheden van het Presidentiële Paleis, het Casino Español de La Habana, het monument voor Maceo en het Centro Asturiano. Het feit is dat hij, net als zijn broer, in Cuba op officieel niveau goed verbonden was.

In Spanje werkte hij in Badalona bij de Compañía Catalana de Productos Químicos als tekenaar van februari tot juli 1918. Het is in die periode dat hij naar Sabero (Sabiñánigo) verhuist, waar hij als delineant bij EIASA gaat werken. In dit bedrijf zal hij twee periodes achtereenvolgens verbleven, afgebroken door een verblijf in Huesca, namelijk in de genoemde onderneming van juli 1918 tot april 1921, en van januari 1925 tot november 1927, met de periode 1921-1925 in Huesca. Van september 1926 tot november 1927 werd hij naar Panticosa overgebracht. Bij EIASA verrichtte hij werken die verband hielden met de bouw van watervallen en gebouwen. Uit zijn verblijf in Huesca weten we dat hij werkte bij het Militair Commando voor bouwwerken.

In 1927 verlaat hij EIASA en werkt tot 1930 in Sabínanigo als Ontwerper en Aannemer. Wellicht is dit de periode die ons het meest interesseert, aangezien hij duidelijk zijn persoonlijke stempel achterliet. Tijdens die drie jaren realiseert hij verschillende werken: Casa LACOMA (de oude) in de Puente de Sardas, wat het eerste was dat hij maakte, Casa ROSENDO BIESCAS, nog steeds staand waar de "Almacenes Arrudi" zijn, Casa ABADIAS (of VINATERO), inmiddels verdwenen, waar nu "El Barato" staat, Casa HISPANO TENSINA, ook verdwenen, Casa LAGUARTA waarin hij woonde en waarvan nog resten zichtbaar zijn. Maar zeker is dat zijn representatiefste werk de bouw van de Iglesia de Cristo Rey is. In 1929 werd de bouw van deze kerk voltooid (in latere jaren zou hij worden heropgebouwd), gezegend op 5 mei door de Heer Bisschop Don Juan Villar Sanz; en zoals niet anders te verwachten was, werd het origineel van het parochiezegel precies door Rafael Jutglar gemaakt.

In 1930, na voltooiing van Rosendo Biescas' huis, hield hij de opdracht over om de weg van Sabínanigo-dorp naar het station te bouwen, hoewel hij die niet afmaakte vanwege een faillissement.

Maar zijn activiteit in Sabínanigo beperkt zich niet tot de bouw; voor Rafael Jutglar bleef er tijd over voor tekenen en schilderen (sommige werken uit de Expositie zijn uit Sabínanigo-tijd), voor het maken van omslagen van feestprogramma’s, briefhoofd, facturen, diverse logotypes, enz. Zelfs oudere mensen herinneren zich dat hij de lintjes voor de lintjeswedstrijden schilderde. Hij gaf zelfs tekenles in Casa VICTOR, waar hij ook enige tijd woonde. Hij integreerde zich volledig in de Sabignanigo-gemeenschap en zijn jovialiteit en vriendelijkheid werden herinnerd, net als een paar anekdotes aan boord van zijn