Jan Frans van Bloenen (1662-1749), Navolger van - Landschaft

Jan Frans van Bloemen (genoemd Orizzonte, 1662–1749) was een van de belangrijkste Vlaamse landschapsschilders uit de Barokperiode, die bijna zijn hele beroepsleven in Rome doorbracht en voor de Europese adel zulke idyllische taferelen schiep.

Hier zijn de centrale kenmerken die dit schilderij als typisch werk van van Bloemen onderscheiden:

1. Het handelsmerk: De oneindige uitgestrektheid („Orizzonte“)

Zijn kunstenaarsnaam Orizzonte („de Horizon“) kreeg van Bloemen in Rome niet zonder reden. Hij was een meester in het leiden van de blik van de toeschouwer naar een schier oneindige diepte. Ook hier opent de dicht begroeide coulisse in het midden zich naar een door het licht overschijnende uitzicht op een blauw water en verre horizonnen.

2. Klassieke opbouw van het „Klassieke Landschap“
Repoussoir-effect: De dominante, machtige boom aan de rechterkant fungeert als optische coulisse die het beeld diepte geeft.

Staffage en Oudheid: Aan de rechterrand in de schaduw schijnt een antieke zuilruïne (tempelportiek) tevoorschijn, daarvoor figuurtjes in tijdloze kleding. Deze mix van ongerepte natuur, antieke overblijfselen en vredige figuren belichaamt het ideaal van Arcadië – de droomwereld van een harmonieuze samenwerking tussen mens en natuur.

3. Lichtvoering en sfeer

Typisch voor van Bloemen is de fijne lichtstemming bij overgangen zoals vroege ochtend of schemering. Het delicate roze/geel aan de horizon contrasteert met het krachtige blauw van het water en vormt een contrast met de schaduwrijke, aardse tinten van de voorgrond.

Het kader is inbegrepen als gratis bijgegeven item vanwege lichte beschadiging.

Afmetingen incl. lijst: 47 cm x 41 cm.