Markus Hoffmann-Achenbach - lieber bluten als frieren.





Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 139016 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Beschrijving van de verkoper
Künstler: Markus Hoffmann-Achenbach
Titel: liever bluten als frieren.
Maße: 50 cm x 70 cm x 2 cm
Material: Acryl, Collage op doek. Hoogwaardige acrylkleuren, deels neonkleuren, die zowel daglichtactief zijn, maar ook in UV-licht een buitengewone luminescentie uitstralen
Signatuur: Met datum en titel op de achterkant
Echtheitscertificaat/COA: ligt bij
„lieber bluten als frieren.“ is een van de indringendste werken van Markus Hoffmann-Achenbach – een schilderij dat oorlog niet illustreert, maar existentiëel voelbaar maakt. In het beeld concentreren leed, wanhoop en verzet zich tot een spanningsgeladen compositie. De figuur op de voorgrond – gefragmenteerd, gespannen, vaak aan de grens van ontbinding – lijkt gewond, maar niet gebroken. Pijn wordt hier niet romantiseerd, maar als een bewuste keuze tegen het verstarren getoond.
Het ontstond op de eerste herdenking van de inval van Rusland in Oekraïne in februari 2023.
De titel van het schilderij zelf is al een bekentenis: hij stelt overleving tegenover waardigheid en veiligheid tegenover zelfbeschikking. Het bloeden staat niet alleen voor verwondingen en pijn, maar voor leven, beweging en warmte. Vrieren wordt juist het symbool van machteloosheid, van stilstand, van uitwissing. De hoop lijkt niet naïef, maar uitdagend: als wil om ondanks alles door te staan.
De parallellen met de oorlog in Oekraïne gaan daarbij verder dan de kleurkeuze (blauw en geel, de kleuren van de Oekraïense vlag). Hoffmann-Achenbach behandelt de strijd om identiteit, thuis en zelfbehartiging. Nationale symbolen verschijnen niet als propaganda, maar als psychologisch houvast – als de laatste plek van trots, wanneer alles anders vergaat. Het werk spreekt over collectief geheugen, over verdediging als existentieme noodzaak en over een hoop die juist in het lijden zijn scherpte krijgt.
Voor verzamelaars is dit schilderij een krachtig tijdsdocument: politiek beladen, emotioneel diep en van blijvende relevantie. Het is geen comfortabel werk – maar een werk dat blijft bestaan.
Künstler: Markus Hoffmann-Achenbach
Titel: liever bluten als frieren.
Maße: 50 cm x 70 cm x 2 cm
Material: Acryl, Collage op doek. Hoogwaardige acrylkleuren, deels neonkleuren, die zowel daglichtactief zijn, maar ook in UV-licht een buitengewone luminescentie uitstralen
Signatuur: Met datum en titel op de achterkant
Echtheitscertificaat/COA: ligt bij
„lieber bluten als frieren.“ is een van de indringendste werken van Markus Hoffmann-Achenbach – een schilderij dat oorlog niet illustreert, maar existentiëel voelbaar maakt. In het beeld concentreren leed, wanhoop en verzet zich tot een spanningsgeladen compositie. De figuur op de voorgrond – gefragmenteerd, gespannen, vaak aan de grens van ontbinding – lijkt gewond, maar niet gebroken. Pijn wordt hier niet romantiseerd, maar als een bewuste keuze tegen het verstarren getoond.
Het ontstond op de eerste herdenking van de inval van Rusland in Oekraïne in februari 2023.
De titel van het schilderij zelf is al een bekentenis: hij stelt overleving tegenover waardigheid en veiligheid tegenover zelfbeschikking. Het bloeden staat niet alleen voor verwondingen en pijn, maar voor leven, beweging en warmte. Vrieren wordt juist het symbool van machteloosheid, van stilstand, van uitwissing. De hoop lijkt niet naïef, maar uitdagend: als wil om ondanks alles door te staan.
De parallellen met de oorlog in Oekraïne gaan daarbij verder dan de kleurkeuze (blauw en geel, de kleuren van de Oekraïense vlag). Hoffmann-Achenbach behandelt de strijd om identiteit, thuis en zelfbehartiging. Nationale symbolen verschijnen niet als propaganda, maar als psychologisch houvast – als de laatste plek van trots, wanneer alles anders vergaat. Het werk spreekt over collectief geheugen, over verdediging als existentieme noodzaak en over een hoop die juist in het lijden zijn scherpte krijgt.
Voor verzamelaars is dit schilderij een krachtig tijdsdocument: politiek beladen, emotioneel diep en van blijvende relevantie. Het is geen comfortabel werk – maar een werk dat blijft bestaan.

