Manuel Gómez (1962) - La Fageda d'en Jordà

Pictura Galeria presenteert dit magnifieke kunstwerk afkomstig van Manuel Gómez, dat een pad voorstelt dat een dicht bos inwandelt en leidt naar een heldere, stralende open plek, een oproep tot sereniteit, mysterie en de hoop vooruit te gaan naar nieuwe horizonten. De schilderkunst onderscheidt zich door uitstekende techniek en de hoge schilderkunstige kwaliteit die wordt overgebracht.

· Afmetingen inclusief lijst: 41x55x4 cm.
· Afmetingen zonder lijst: 33x46 cm.
· Olieverf op doek, met de hand gesigneerd door de kunstenaar linksonder.
· Het werk verkeert in een goede staat van conservatie.
· Het werk wordt verkocht met een mooie lijst (inbegrepen bij de veiling als cadeau).

Het werk komt uit een exclusieve privécollectie in Girona.

Belangrijke noot: de inbegrepen foto’s maken integraal deel uit van de beschrijving van het lot. Digitale weergave in een mockup is indicatief; er kunnen verschillen bestaan ten opzichte van het werk in kleur, schaal en details.

Het werk zal professioneel worden ingepakt door een expert van IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), met gebruik van materialen van hoge kwaliteit om de bescherming te garanderen. De prijs van verzending dekt zowel de kosten van professionele verpakking als het eigen vervoer.
De verzending zal plaatsvinden via Correos of GLS met traceerbare verzending. Verzendingen zijn internationaal beschikbaar.

------------------------------------------------------------------

Dit schilderij toont een dicht en diep omhullend bos, doorkruist door een pad dat zich een weg banen duidelijk bevindt van de voorgrond tot waar het verloren gaat tussen de bomen. De scène nodigt uit om een natuurlijke, afgelegen en stille ruimte in te gaan, waar de overvloed aan vegetatie en het door de kruinen gefilterde licht een sfeer van mysterie creëren. De groenen, blauwen, paarstinten, okers en geeltonen verweven zich door de hele compositie, waardoor een intense en emotionele kijk op de natuur ontstaat.

Het pad neemt het centrum van het werk in en fungeert als de belangrijkste visuele as. Het begint in het onderste gebied met een breed en helder voorkomen, om vervolgens geleidelijk smaller te worden terwijl het dieper het bos in loopt. Zijn enigszins gebogen traject leidt de blik naar een heldere opening op afstand, wat nieuwsgierigheid oproept naar wat er achter het bos te vinden kan zijn.

Het oppervlak van het pad lijkt bedekt met een rijke variëteit aan aardse tinten. Bruine, okerkleuren, oranjetinten, vervaagde groenen en delicate violette nuances suggereren een onregelmatige ondergrond, bezaaid met vallende bladeren, wortels, stenen en kleine vochtige plekken. Elke kleurdiffus draagt beweging met zich mee en maakt het pad tot een levend deel van het landschap, voortdurend veranderd door de seizoenen.

Aan weerszijden van het pad rijzen talloze bomen die de compositie structureren met hun verticale stammen. Sommigen zijn dun en bijna recht, terwijl andere robuuste, schuinstaande of onregelmatige vormen hebben. Deze diversiteit geeft het bos een natuurlijke en spontane uitstraling, vrij van rigide orde, alsof elke boom zijn eigen plek heeft gevonden binnen een oude, overvloedige begroeiing.

De dichtsbijzijnde stammen hebben een bijzonder krachtige aanwezigheid. Hun donkere tinten, opgebouwd uit diepe paarstinten, blues, groenen en zwart, contrasteren met de lichter gekleurde delen in de achtergrond. De wortels lijken zich stevig aan het terrein te vasthouden, wat een gevoel van stabiliteit en blijvende aanwezigheid versterkt. Deze bomen fungeren als stille wachters van het pad, vergezellen de tocht en beschermen het binnenste van het bos.

Aan de rechterkant valt een grote boom op met een lichte scheefstand, wier kromme vorm dynamiek introduceert en de opeenvolging van verticale lijnen doorbreekt. Zijn stam leidt de blik naar het hogere gedeelte en lijkt samen met nabijgelegen takken een soort natuurlijke boog boven het pad te vormen. Deze opstelling draagt bij aan een gevoel van beschutting, alsof de wandelaar een doorgang door de natuur zelf bewandelt.

De vegetatie bereikt een grote dichtheid aan de randen. Bomen, struiken en bladeren overlappen en vormen brede groene massas, waar flitsen van turquoise, geel, wit, roodachtig en violet tevoorschijn komen. De anatomie van kleur voorkomt monotone gevoelsbelevenis en laat verschillende soorten natuur toe die samen in dit milieu bestaan, elk reageert anders op het licht.

De kroondak van de bomen vult een groot deel van het bovenste gebied en lijkt de hemel gedeeltelijk af te sluiten. Tussen het gebladerte ontstaan kleine heldere ruimtes die de aanwezigheid van buitenhelderheid suggereren. Het licht doorkruist de bladeren op een gefragmenteerde manier en laat delicate schitteringen ontstaan op takken, bodem en de randen van het pad, wat een veranderlijke en diepgaande sfeer oplevert.

In het midden van de compositie verschijnt een gebied dat bijzonder helder is, badend in bleke geeltonen, wit, zachte groen en gouden nuances. Deze opening vormt de visuele bestemming van het pad en fungeert als een focus van hoop in het woud. De blik beweegt onvermijdelijk naar dit gebied, aangetrokken door de belofte van een open plek, een uitweg of een ruimer dennenachtige ruimte in het hart van het bos.

De tegenstelling tussen de donkere zijkanten en de centrale helderheid is essentieel om diepte in de scène te construeren. Diepe groenen, paarstinten en blauwtinten brengen de bomen op de voorgrond dichterbij, terwijl de lichtere tinten de achtergrond laten terugtrekken. Dankzij dit contrast voelt de kijker dat hij visueel in het landschap kan doordringen en stap voor stap het pad kan aflopen.

Het bosgrond is bezaaid met kleine stenen, wortels en vlekken kleur die de scène verrijken. Enkele donkere vormen onderbreken de continuïteit van het pad en geven een gevoel van authenticiteit, een herinnering dat het een natuurlijke route is, modelleren door beweging en tijd. Rondom dit alles suggereren heldere groenen, geel-witten en blanke tinten mos, kruiden en kleine planten die groeien tussen de oneffenheden.

Het werk beschikt over een buitengewone chromatische rijkdom. Hoewel groen de overhand heeft, vergezellen turquoise, blues, grijstinten, geel, oker, oranje en violej kleuren het palet. Deze combinatie geeft het bos een levendige en expressieve ruimte waarin elke kleur een andere emotie lijkt te communiceren: frisheid, kalmte, diepte, warmte of mysterie.

De kleine gele accenten verspreid tussen het groen geven vitaliteit en suggereren bladeren die door de zon verlicht zijn. Daarentegen geven de paarse en blauwe tinten in de schaduw het landschap een meer intieme en contemplatieve dimensie. De balans tussen warme en koele tinten creëert een complexe atmosfeer die tegelijk de energie van de natuur en de diepe stilte van het bos overbrengt.

Er zijn geen menselijke figuren of bouwwerken te zien, wat het gevoel van isolatie versterkt. Toch suggereert de aanwezigheid van het pad een discretere aanwezigheid: iemand is er eerder voorbijgegaan en heeft een spoor achtergelaten in het landschap. Deze afwezigheid maakt de toeschouwer de mogelijke wandelaar en vergemakkelijkt een directe verbinding met de scène, alsof het pad klaar ligt om bewandeld te worden.

Het bos geeft een gevoel van vrije, overvloedige en nauwelijks veranderde natuur door. De bomen groeien heel dicht bij elkaar, de takken kruisen elkaar en de begroeiing bedekt bijna volledig de grond. Het geheel lijkt deel uit te maken van een gemeenschappelijke entiteit, continu in transitie, waarbij elke stam, blad en steen participeert in een oud evenwicht.

Het licht heeft een speciaal suggereerde betekenis. Door zich te concentreren op de achtergrond van het pad kan het gezien worden als symbool voor ontdekking, hoop of vernieuwing. Het pad doorkruist eerst een donkerdere en mysterieuze zone en begeeft zich vervolgens naar een verlichte ruimte, wat het idee oproept van een innerlijke reis en vooruitgang van onzekerheid naar helderheid.

De sfeer van het werk nodigt uit tot introspectie. Het is gemakkelijk je het gemompel van bladeren, het gekraak van takken onder stappen en het verre geluid van vogels tussen de kronen voor te stellen. Het landschap lijkt te zijn opgehangen in een moment van absolute rust, ver weg van het dagelijkse lawaai, en biedt een plek om stil te staan, te ademen en weer verbinding te maken met de natuur.

Ook is er een zekere seizoensambiguïteit waarneembaar. De intense groenen suggereren de overvloed aan vegetatie, terwijl de gele, oker- en oranje tinten de eerste veranderingen van de herfst herinneren. Dit samenspel van kleuren laat een overgangs-moment toe, wanneer de zomer begint te verdwijnen en het bos langzaam klaarstaat voor een nieuw seizoen.

De compositie geeft een prachtig gesprek weer tussen kracht en delicate schoonheid. De donkere stammen stralen soliditeit, weerstand en wortelvastheid uit, terwijl de kleine lichtpuntjes en de verspreide bladeren lichtheid brengen. Deze combinatie maakt van het landschap een evenwichtige afbeelding, vol karakter en gevoeligheid, die zowel kan worden bekeken als een voorstelling van een natuurlijke plek als vanuit een symbolische dimensie.

Het pad kan gezien worden als een metafoor voor de levensroute. Het doel ervan is niet volledig zichtbaar en elk traject lijkt nieuwe mogelijkheden te ontvouwen. De bomen die het omringen staan symbool voor ervaring, tijd en geheugen, terwijl de helderheid van de achtergrond suggereert dat zelfs in de dichtste en meest onzekere ruimtes er altijd een richting is waarheen verder te gaan.

In het geheel biedt het werk een intense, mysterieuze en diep evocatieve visie van een pad dat een uitgestrekt bos in trekt. De talloze bomen, de overvloed aan vegetatie en de rijkdom aan groen, paarstinten, blues, okers en geel creëren een ruimte vol diepte en emotie. Het licht dat aan het einde van het pad verschijnt, maakt de scène tot een uitnodiging om vooruit te gaan, te ontdekken en te laten omringen door de sereniteit van de natuur, en geeft een prachtige sensatie van beschutting, hoop en verbondenheid met het essentiële.