Lluís Domingo Abelló (1917) - Armonía en violeta

Pictura Subastas presenteert dit magnifieke kunstwerk belonging aan Domingo Abelló, dat een kleurrijke stilleven toont met een boeket bloemen en een blauwe fontein vol fruit, oproepend de schoonheid van de natuur, de overvloed en de harmonie van het dagelijks leven. Het schilderij valt op door zijn uitstekende techniek en de hoge schilderkunstige kwaliteit die het uitstraalt.

· Afmetingen inclusief lijst: 76x67x5 cm.
· Afmetingen zonder lijst: 46x38 cm.
· Olieverf op paneel, handondertekend door de kunstenaar aan de achterzijde van het werk, Domingo Abelló.
· Het stuk verkeert in goede conservering.
· Het werk wordt verkocht met prachtige lijst (inclusief in de veiling als cadeau).

Het werk komt uit een exclusieve privécollectie in Girona.

Notitie: de foto’s die zijn opgenomen maken integraal deel uit van de beschrijving van het lot. Digitale weergave in mockup ter indicatie; er kunnen verschillen bestaan ten opzichte van het werk in kleur, schaal en details.

Het schilderij zal op professionele wijze worden verpakt door een expert van IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), met gebruik van hoogwaardige materialen om de bescherming te garanderen. De verzendprijs dekt zowel de kosten van de professionele verpakking als het transport zelf.
De verzending vindt plaats via Correos, GLS of NACEX met tracking. Internationaal verzenden mogelijk.

------------------------------------------------------------------

Dit schilderij presenteert een delicate stilleven waarin een boeket bloemen en een fontein met fruit protagoneren boven een groene ondergrond, tegen een achtergrond gedomineerd door zachte paarstinten. De scène verenigt eenvoudige elementen van het dagelijks leven en transformeert ze in een compositie vol persoonlijkheid, harmonie en vitaliteit. Aan de linkerkant rijst een blauw vaasje op dat een overvloedige bloemencombinatie draagt, terwijl rechts een elegante staande fontein verschijnt, ook blauw, waarop twee peren en een appel rusten. De nabijheid tussen beide groepen creëert een visuele dialoog tussen de fragiliteit van de bloemen en de stevige, volumineuze aanwezigheid van het fruit.

De compositie is opgebouwd uit twee grote verticale structuren die in balans zijn zonder symmetrisch te lijken. Het vaasje rijst hoog en smal op de linkerkant, terwijl de fontein een bredere en compacte zone inneemt in het rechter midden. Deze verdeling biedt stabiliteit aan de scène en laat de blik natuurlijk van het ene element naar het andere bewegen. Het boeket, lichter en uitwaaierend, strekt zich naar boven uit; de fontein concentreert daarentegen zijn visuele gewicht in de ronde vormen van de vruchten en in de stevige voet die ze ondersteunt.

Het vaasje heeft een eenvoudige, langwerpige vorm, gedefinieerd door een rijke variëteit aan blauwtinten. Aan de zijkanten verschijnen diepe tinten nabij marineblauw, terwijl het centrale gebied wordt verlicht met cerulean, turquoise en wit. Deze variaties geven volume aan het object en laten het lijken alsof er zacht licht van voren op valt. De donker omrande contour scheidt het duidelijk van de paarse achtergrond en de tafel, waardoor het een stevige aanwezigheid in de compositie krijgt.

Het oppervlak van de vaas is niet uniform, maar bevat reflecties en kleurveranderingen die het een levendige uitstraling geven. Heldere blauwen lijken verticaal langs zijn lijf te glijden, terwijl de donkerdere zones zijn hoogte en slankheid benadrukken. De onderkant rust stevig op de tafel en werpt een subtiele schaduw die zijn gewicht versterkt. Ondanks zijn eenvoudige vorm, wordt de vaas een aantrekkelijk element door de intensiteit van zijn kleuren en de relatie met de rechts geplaatste fontein.

Uit de opening aan de bovenkant ontspruit een overvloedige en spontane bos bloemen en bladeren die zich verweven tot een onregelmatige massa. De hele groep helt iets naar rechts, alsof ze dichter bij de vruchten wil komen en het centrale vlak van de scène wil vullen. Sommige bloemen rijzen boven de rest uit, terwijl andere naar de zijkanten openen of zachtjes naar beneden dalen. Deze ordening vermijdt rigiditeit en geeft de indruk van een pas geplukt boeket, losjes en natuurlijk georganiseerd zonder overdaad aan symmetry.

De bloemen combineren wit, roze, rood, groen, paars en kleine geelachtige accenten. Sommigen onderscheiden zich door hun roodgekleurde centra en lichte bloembladen; andere verschijnen als compacter vormpjes, gesuggereerd door vlekken kleur die met de bladeren mengen. Witte en crèmekleuren brengen lichtinval; de rode tinten voegen intensiteit en warmte toe. Het groen visueel verbindt het boeket met het fruit en met de onderste rand van de compositie, waardoor een cromatische continuïteit tussen alle elementen ontstaat.

De bloem dicht bij de boven-linkerhoek valt op door zijn volume en de mengeling van donkere, roodachtige en witte tinten. Zijn hoge positionering maakt het als het soort kroon voor het boeket. Rondom verschijnen kleinere en helderdere bloemen, sommigen zachtroze en anderen met intens rode centra. Deze variëteit verrijkt het geheel en laat de toeschouwer nieuwe vormen ontdekken naarmate hij de afbeelding langsloopt.

Onder de bloemen verspreid zich een overvloedige begroeiing in smaragd-, turquoise-, donkergroene en blauwgroene tinten. De bladeren verschijnen niet volledig gescheiden, maar geïntegreerd in een dynamische massa die de verschillende delen van het boeket verenigt. Sommige zijn naar buiten gericht, anderen schuilen tussen bloemkelken en stelen. Deze begroeiing brengt frisheid en diepte, en creëert een mooie tegenspraak met de paarse achtergrond.

De stelen dalen verticaal naar binnen in het vaas en vormen een rijk overgangsgebied. Het groen mengt hier met paarse, blauwe en lichte fragmenten, waardoor de kleuren van het boeket tot aan de bovenkant van de vaas worden verlengd. De overlappende verticale lijnen accentueren de hoogte van het geheel en versterken het groeipuist. Zo lijkt de vaas niet alleen bloemen te bevatten, maar ook alle opwaartse energie van de begroeiing.

In het rechter midden verschijnt een verhoogde fontein in lichtblauw, waarvan de gebogen vorm elegantie en ruimte toevoegt. De bovenste schaal opent zich als een halve maan en houdt de vruchten in een eenvoudige maar zorgvuldig uitgebalanceerde disposities. De rand stijgt licht omhoog aan de uiteinden en lijkt de vruchten te omarmen, zodat de compositie niet uitdwaalt. De tinten lichtblauw en turquoise van de fontein contrasteren met de gele en groene tinten van de peren, waardoor dit gebied een van de meest heldere punten van het werk wordt.

De fontein steunt op een smalle voet die geleidelijk breed wordt tot een afgeronde basis. Deze structuur geeft hoogte aan het fruit en plaatst ze bijna op gelijke hoogte met het centrale deel van het boeket. Het onderste gebied toont een combinatie van heldere blauwen, witten en diepe schaduwen die zijn volume bepalen. De donkere omtrek loopt langs enkele randen en versterkt de contour van het object, waardoor het duidelijk opvalt tegen de groene tafel en de paarse achtergrond.

Reflecties op de fontein brengen een gevoel van frisheid en helderheid. Op de bovenste schaal volgen de lichte zones hun kromming en benadrukken de ruimtelijkheid van de opvang. Op de voet en basis vormen veranderingen tussen diepe en lichte blues een solide, bijna monumentale indruk, ondanks het alledaagse karakter van het object. De fontein dient niet alleen als ondergrond, maar als een sculpturale aanwezigheid die de rechterkant van het schilderij ordent.

Bovenop dragen twee peren verschillende vormen. De linkerperen is langer en vertoont een grillig profiel dat omhoog loopt naar een donker stengel. Het oppervlak combineert intense groenen, warme geelten en blauwachtige zones aan de onderkant. De centrale peer, iets breder en proprieel, toont een levendiger geel, verzacht door brede groene schaduwen. Beide vruchten staan samen, maar behouden ieder een eigen persoonlijkheid dankzij hun verschillende vormen en nuance.

De peren vormen de meest lumineuze kern van de scène. Hun geel verheft zich onmiddellijk ten opzichte van de blues van de fontein en de paarse achtergrond. De groene schaduwen die over hun oppervlak lopen definiëren niet alleen hun volume, maar brengen ook een verbinding met de tafel en de bladeren van het boeket tot stand. Op sommige punten lijken de lichte tinten zich naar buiten uit te strekken, wat een gevoel van rijpheid en overvloed overbrengt.

Rechts van de peren verschijnt een appel met een ronde vorm, weergegeven in bleke groenen, zachte geeltonen, grijstinten en kleine oranje accenten. De donkere omtrek scheidt hem van de achtergrond en maakt van deze appel het sluitstuk aan die kant van de compositie. De appel staat lichtjes schuin en lijkt steun te vinden bij de rand van de fontein en bij de aangrenzende peer. Deze relatie tussen de drie fruitsoorten creëert een compacte en stabiele groep.

Het volumen van de appel contrasteert met de lange, stijgende silhouetten van de peren. Terwijl deze naar boven richten, introduceert de appel een ronde vorm die rust brengt. Zijn iets gedemptere kleur voorkomt dat hij concurreert met de gele tinten van de peren, maar behoudt voldoende luminiteit om eruit te springen. De kleine warme nuances op zijn oppervlak sluiten discreet aan bij de rode en roze tinten in de bloemen.

De relatie tussen bloemen en vruchten vormt een van de meest aantrekkelijke aspecten van het werk. De bloemen staan voor lichtheid, expansie en een delicate schoonheid, terwijl de vruchten gewicht, rijpheid en overvloed uitstralen. Het boeket lijkt vrij te groeien naar boven, ruimte in beslag genomen met onregelmatige vormen; de vruchten blijven bijeen en stevig ondersteund door de fontein. De samenkomst van beide groepen creëert een evenwicht tussen het aérische en het aards, tussen het vergankelijke en het duurzame.

Ook de correspondentie tussen de twee vazen is bijzonder harmonisch. Hoewel hun vormen erg verschillend zijn, delen ze allemaal een intense blauwen variëteit die de scène eenheid geeft. Het boeket is recht, hoog en gecondenseerd; de fontein is breed, gebogen en verhoogd boven een ronde basis. Deze formele tegenstelling verrijkt de compositie en voorkomt herhaling. De blauwtinten fungeren als een bindend draad die visueel de bloemen en vruchten verbindt.

De paarse achtergrond omhult alle elementen en geeft het werk een serene en intieme sfeer. Het is geen volledig uniforme ondergrond, maar een ruimte vol variaties tussen lavendel, lila, blauwgrijzen en kleine gele glansjes. Sommige zones lijken helderder, vooral nabij het bovenste centrale gebied, terwijl anderen donker zijn rond de randen van de objecten. Deze verschillen laten de achtergrond de scène vergezellen zonder de aandacht van de protagonisten af te leiden.

Zachte diagonale lijnen doorlopen de achtergrond en brengen een gevoel van geringe beweging. Hoewel de scène statisch is, lijkt de ruimte eromheen te resoneren en uit te rekken. De paarse tonen relateren aan de nuances in het boeket en in de stelen, waardoor een cromatische eenheidsband ontstaat tussen figuur en achtergrond. Deze continuïteit geeft het werk een omsluitende uitstraling en doet lijken alsof alle elementen dezelfde atmosfeer delen.

Het oppervlak waarop de objecten rusten bestaat uit matte groenen, okerkleuren, geel- en grijsachtig zones. Een horizontale lijn scheidt duidelijk de tafel van de achtergrond, waardoor diepte ontstaat en de ruimte waarin het stilleven zich ontvouwt, wordt vastgesteld. Onder de vaas en de fontein concentreren zich donkerdere schaduwen die visueel de tafel op de achtergrond fixeren. Deze schaduwen, verre van zwaar te voelen, dragen bij aan stabiliteit in een compositie die wordt gedomineerd door gebogen vormen en heldere kleuren.

Onderaan komen brede variaties van groen naar voren, variërend van olijfgroen en mosgroen tot lichtere zones nabij grijsgroen. Die diversiteit geeft rijkdom aan de tafel en voorkomt dat hij fungeert als een eenvoudige neutrale strook. Het groen gaat in dialoog met de peren en de bladeren van het boeket, terwijl okerkleuren herinneren aan de kleine gele accenten op de achtergrond. Het oppervlak wordt zo een kleurrijke basis die actief participeert aan het algehele evenwicht.

Het licht lijkt zacht en gelijkmatig verdeeld, zonder afkomstig te zijn van een sterk uitgesproken lichtpunt. Het richt zich op de centrale zones van de vazen, op de lichte bloembladeren en, vooral, op de gele oppervlakken van de peren. De donkere contouren en diepe schaduwen verschijnen op strategische punten om de vormen te definiëren en objecten van elkaar te isoleren. Het resultaat is een heldere scène, maar ook intiem en innig.

Het kleurenspectrum combineert koude en warme kleuren met een grote balans. De paarse en blauwe tinten domineren de sfeer en brengen sereniteit, terwijl de gele, rode en roze tinten vreugde en vitaliteit toevoegen. De groenen fungeren als overgang tussen de twee groepen en komen terug in het boeket, de vruchten en de tafel. Deze cromatische verdeling laat de blik de hele oeuvre aflopen zonder ergens op te blijven hangen.

Het schilderij straalt een eenvoudige overvloed uit, opgebouwd uit alledaagse objecten en natuurlijke elementen. Er is geen luxe of overmaat, maar een viering van de schoonheid die men kan vinden in een boeket bloemen, rijpe vruchten en twee vazen met aantrekkelijke vormen. De scène lijkt deel uit te maken van een rustige, huiselijke interieur, waar deze objecten zo zijn neergezet om rustig naar te kijken. Die nabijheid maakt het stilleven tot een uitnodigende en diep menselijk beeld.

De vruchten kunnen worden geïnterpreteerd als symbolen van voedsel, rijpheid en gulheid, terwijl de bloemen vernieuwing, kwetsbaarheid en de vergankelijke aard van schoonheid oproepen. Samengebracht in één compositie suggereren ze de natuurlijke cyclus van groei, volheid en transformatie. Zonder expliciete vertelling nodigt het werk uit om de kleine momenten te waarderen, de harmonie van het alledaagse en de visuele rijkdom van wat meestal onopgemerkt kan blijven.

Het ontbreken van andere elementen laat alle aandacht uitgaan naar de vormen, de kleuren en de onderlinge relaties tussen de objecten. Elk deel heeft een precieze plaats: het boeket vult de bovenste linkerhoek, de vruchten domineren het midden en rechts, en de twee vazen vormen een stevige basis. De vrije ruimte daaromheen is essentieel, want die laat de compositie ademen en versterkt de silhouet van elk element.

Ondanks zijn ogenschijnlijk eenvoudige voorkomen heeft de scène een krachtige persoonlijkheid. De lichtelijk vrije verhoudingen van de objecten, de levendigheid van het contrast en de intensiteit van de kleuren verwijderen de afbeelding van een koude of puur descriptieve weergave. Het stilleven drukt emotie en spontaniteit uit, alsof de realiteit is bekeken vanuit een vrolijke, directe en kleurgeobsedeerde sensitiviteit.

In samenstelling stelt het werk een helder stilleven voor bestaande uit een boeket bloemen en een blauwe fontein die twee peren en een appel ondersteunt, alles geplaatst op een groene tafel tegen een omhullende paarse achtergrond. De hoogte van de vaas wordt in evenwicht gebracht met de breedte van de fontein, terwijl de intense blauwen van de vazen visueel beide zijden van de compositie verbinden. De gele en groene tinten van het fruit dragen warmte bij, de rode en roze van de bloemen brengen vitaliteit; de paarse achtergrond omhult de scène in een intieme en serene sfeer. Verder dan het tonen van alledaagse objecten, viert het werk de schoonheid van de natuur, de eenvoudige overvloed, de huiselijke harmonie en het plezier van het observeren van de kleine dingen.