Miquel Torner de Semir (1938) - Amor entre capas

Ondertekend door de kunstenaar onderaan

Het werk wordt zonder lijst gepresenteerd

Afmetingen van het werk: 55 cm hoog x 46 cm breed

Goede staat van conservering

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIE VAN MIQUEL TORNER DE SEMIR.

Miquel Torner de Semir is geboren in 1938 in het kasteel van Santa Pau, in de Garrotxa (Gerona), als de laatste levend geboren persoon in dit emblematische gebouw dat omgeven is door vulkanen ( momenteel woont hij in San Felíu de Guíxols). Deze gebeurtenis markeert zijn schilderskant. Een man uit oud Catalunya, geleerd, altijd aangetrokken door de Middeleeuwen, Romaanse kunst van de Pyreneeën en primitive gotische kunst. De erfenis van de Italiaanse Renaissance, met name de Quattrocento schilders zoals Fra Angélico of Rafael, laat zich voelen in veel portretten van vrouwen van Torner de Semir, zoals degene die we hier zien. Het is precies die mix tussen oud en nieuw waar de originaliteit van zijn werk in schuilt. Wat hem het meest heeft gevormd lijkt de kennis van het romaanse en gotische te zijn. Zijn figuren, vaak omzoomd met een dikke donkere lijn, roepen de gotische glas-in-loodramen op: helder, mooi op zichzelf en door zichzelf. Leerling van de muurschilder en gravuurist Ricard Marlet, leert wat voor hem het belangrijkste is: de discipline van tekenen. Met meester Marlet leert hij het modernisme en het Catalan Nouveau-centisme. Hij studeerde aan de Escuela de Bellas Artes in Sant Jordi in Barcelona en aan de Escuela de San Fernando in Madrid, waar hij het Prado-museum bezoekt en zich laat doordringen door Velázquez en ervoor kiest om de meninas naar zijn smaak te reproduceren, met zijn eigen stijl, met felle kleuren zoals roze en fluorescerend violet die geen twijfel laten bestaan over de voorkeur en moderniteit en de vriendelijkheid van de kunstenaar. Bovendien, als men goed kijkt, kan men zien hoe de kunstenaar de collage-techniek gebruikt, waarbij hij een stuk stof, karton of zelfs een partituur integreert.

In Parijs begint zijn werk zoals hij het noemt "tussen het oude en het nieuwe". Hij begon met solo-exposities in Terrassa in 1968, daarna in andere Catalanische steden en in Parijs (galeries Espace en Boutique). Zijn werk begon als mediterrane figuratie, uitmondend vervolgens in abstractie, om terug te keren naar een figuratie van modern concept. Hij wordt beschouwd als een van de belangrijkste exponenten van de mediterrane schilderkunst.

Al deze tendensen waren hem niet onbekend, aangezien hij in Barcelona de kans had om kennis te maken met de groep Dau al Set. In de Dau al Set-school ontmoet hij artiesten zo beroemd als Tharrats, Muxart of Tapies. Zijn schilderkunst kenmerkt zich door het gebruik van felle en rijke kleuren. Zijn werk kan in één woord worden gedefinieerd: WERKelijkheid. Zo kenmerkt het magnifieke werk van deze Catalaan zich door een rijke en dikke, levendige kleurenpalet, die, gecombineerd met de diverse materialen die als ondersteuning worden gebruikt, resulteren in een expressionistische schilderkunst van hoge chromatische kwaliteit en een uitgesproken persoonlijkheid, waardoor de kunstenaar als meester wordt beschouwd.

Het klassieke en het nieuwe versmelten in de penseelstreek van Miquel Torner de Semir. De tijd vervluchtigt, verdwijnt. De scheidslijn tussen verleden en heden wordt uitgewist door zijn schilderijen, door zijn manier van schilderen op het doek. Miquel bereikt wat zeer weinig anderen voorheen hebben bereikt: het verleden spreken met de stem van het heden. Zijn stem: zijn schilderijen. Zijn methode: passie. Zijn prestatie: zijn gehele oeuvre.

De schilder uit Gerona wordt beïnvloed door de oude meesters, Giotto, de Italiaanse Renaissance en door de informele zoektocht van de abstracte schilders. Dit alles vormt het vertrekpunt van zijn schilderkunst; hij maakt zich net zo veel zorgen over het vak als over het concept, hij probeerde een brug-schrijver tussen verleden en heden te zijn, maar ook open voor alles nieuws, continue zoektocht. Een interessante tegenstelling in Torner de Semirs oeuvre is de manier waarop hij personen, plaatsen en situaties uit vroegere tijden vastlegt met moderne schildertechnieken. Deze illustreuze Catalaanse schilder is in staat gebleken de regels van de tijd te doorbreken. Zo direct dat Miquel Torner de Semir de lijnen en vormen definieert, dat het moeilijk te geloven is dat het om een tweedimensionaal doek gaat, het lijkt op het eerste gezicht eerder een optelling van texturen uit een driedimensionale wereld.

Sommige van zijn werken hebben een duidelijk fascistische ondertoon, met een intense en expressieve cromatische palet, in contrast met de sereniteit en de leegblikkende blikken van de gezichten die de toeschouwer uitnodigen zich onder te dompelen in de omgeving van het werk en de denkwijze van de kunstenaar. Desalniettemin heeft Torner de Semir een eigen stijl die gebaseerd is op de simpelheid van uitvoering binnen een zeer goed gestructureerde compositie. De vrouwelijke figuren hebben de kalme vormen van religieuze kunst en drukken de kalmte van de geest uit. De figuur dient Semir om orde en ritme in menselijke handelingen te eisen.

Volgens Joan Lluís Montañé, barcelonaan, lid van de International Association of Art Critics, de gerenommeerde Catalaanse schilder Torner de Semir, in zijn uitgebreide schilderkunst, "interesseert zich voor compositie en kleur, generator van bijzonder uitgewerkte creaties, waar de stempel van vastberadenheid en tegenstrijdig palet duidelijk is. Hij toont figuren, landschappen en composities die een duidelijke oefening van pictoriale academiciteit betekenen, waarin hij zich niet terugtrekt van een zekere formele en technische innovatie, alles binnen een onmiskenbaar persoonlijke plastische zegel".

De kunstcriticus Josep M. Cadena zegt over Semir: "De schilder markeert met sterke en precieze lijnen de silhouetten van de belangrijkste elementen van elke compositie en gebruikt basale en pure kleuren om gevoelens uit te drukken. Wanneer mogelijk maakt hij het schilderij binnen het schilderij, en probeert zelfs ondergronden met interpretaties en abstracte tekens te plaatsen. Zo weet hij een positieve relatie te creëren tussen de diverse vormen van artistieke expressie die hem motiveren en zijn plastische taal is veel rijker en aantrekkelijker. Hij heeft een eigen stijl die berust op eenvoud van uitvoering binnen een zeer goed gestructureerde compositie. Zijn vrouwelijke figuren hebben kalme vormen van religieuze kunst en drukken de rust uit die de verwezenlijkingen van de geest ten goede komen. De figuur dient om orde en ritme in menselijke handelingen te zoeken, zijn schilderkunst is ethisch. Hij communiceert gemakkelijk positieve gevoelens bij degenen die zijn werk kennen".

Voor J. Llop S.: "Het teken, de fundamentele, krachtige, precieze, incisieve lijn stelt de vorm vast, begrenst ruimtes in de doordachte composities die Torner de Semir ons presenteert. En dan komt het zien op een andere manier, het verbeeldende, de dromen die ingeweven zijn in de werkelijkheid die hij beschrijft en kleedt met een cromatische taal die basale kleuren combineert, zachte tinten. Het is een persoonlijke stijl die de andere realiteit van het landschap, van de figuur, ontdekt. Interessant en aantrekkelijk werk dat de toeschouwer vasthoudt en hem leidt langs het pad van het verbeeldende".

In overeenstemming met zijn visie op de primitieve kunsten, heeft hij zich niet al te veel zorgen gemaakt over de sociale projecties naar zijn leraren; sommigen waren soms ongenoemd en hoewel zijn werken in vele landen te zien zijn geweest, heeft hij tentoonstellingen gehouden in Europa, Amerika en Japan, het is moeilijk om een uitgebreide lijst van zijn curriculum samen te stellen. Momenteel exposeert hij permanent in Gallery Arcadia in Madrid.

In 2003 wordt hij gekozen door het Museo de la Real Casa de la Moneda om een van zijn werken te laten uitgeven op een postzegel en deel te nemen aan de XXV-jarige tentoonstelling van de Spaanse Grondwet. Ondertussen heeft het Museo de la Real Casa de la Moneda in Madrid een tentoonstelling van zijn werken georganiseerd.

De werken van Torner zijn tentoongesteld in een groot aantal Europese en Spaanse steden zoals: Parijs, Brussel, Frankfurt, Heidelberg, Straatsburg, Saint-Paul-de-Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Gerona, Valencia, Sevilla, Pontevedra, Oviedo, enz. Zie hieronder enkele van zijn belangrijkste tentoonstellingen van de Catalaanse kunstenaar:

Belangrijkste tentoonstellingen
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.

Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.

Sociéte des Artistes Indépendants. Paris.

Grand Palais. Paris.

Dan Art, Béziers-Frankrijk.

Galerie Espace. Paris - Beaubourg.

Lions Club. Chartres Doyen - Frankrijk.

Uitgenodigd als eregast op de tentoonstelling van Cercle Espanyol. Dreux - Frankrijk.

Salon d’Automne. Clermont Ferrand - Frankrijk.

Grand Prix la Famme et l’Imabonaire Jeanne Gatineau. Paris.

Sala Gavina. Palamós - Girona.

Sala Clará, Olot-Barcelona.

Espai cultural Francolí-Barcelona.

Galerie Boutique. Paris, Frankrijk.

La Galerie de l’Hotel Meridien. Paris.

L’Atelier. Platja d’Aro.Girona.

Ausstellungsräume der Mineralquelle Eptigen. Schweiz.

Galería Arcadia- Madrid.

Galería de arte Star. Colectiva.Madrid.

Galería 4 Cantons. Olot.Girona.

Galería Catalonia-Barcelona.

Galería Art 16. Olot.Girona.

Pedreguet Art espai contemporani. Girona.

Galería Da Vinci Art. Girona.

Galerie Ducs de Dijon.Francia.

Galería Campo u Campo. Bélgica.

Galería B.C.S. Estrasburgo.Francia.

Haus Arnold. Frankfurt am Main.Altijd Duitsland.

Haus Berlinghoff. Heidelberg.Duitsland.

Naumilenium. Barcelona.

Lart century art. Barcelona.

Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.

Picassomio.com Madrid.

Galeries d’Art Christian Dazy. Dijon-Megève-Frankrijk.

Expositie ter viering van het 25-jarig bestaan van de Spaanse Grondwet. Madrid.

Sala Constanti Art, Reus. Collectieve kerstviering, 2009-Tarragona.

#parisapartment