André Chiodo (c. 1945) - L'automne sur le versant

Pictura Subastas presenteert dit magnifieke kunstwerk van André Chiodo, dat een kleine boerderijlodge voorstelt, beschermd door een imposante boom, omgeven door herfstgroei en zachte roze bergen onder een heldere hemel. De schilderkunst valt op door zijn uitstekende techniek en de hoge schilderkunstige kwaliteit die wordt overgebracht.

· Afmetingen met lijst: 43x37x6 cm.
· Afmetingen zonder lijst: 27x22 cm.
· Olie op paneel handondertekend door de kunstenaar rechtsonder.
· Het stuk verkeert in goede staat van onderhoud.
· Het werk wordt verkocht met een prachtige lijst (inbegrepen in de veiling als cadeau).

Het werk komt uit een exclusieve privécollectie in Girona.

Notitie: de gebruikte foto's maken integraal onderdeel uit van de beschrijving van het lot.

Het schilderij zal professioneel worden ingepakt door een expert van IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), met gebruik van hoogwaardige materialen om optimale bescherming te garanderen. De verzendprijs dekt zowel de kosten van professioneel inpakken als het transport zelf.
De verzending verloopt via Correos, GLS of NACEX met tracking. Internationaal verzenden is mogelijk.

------------------------------------------------------------------

Dit schilderij toont een rustiek berglandschap met een grote bladverliezende boom die majestueus boven een kleine boerderijkas oprijst. De compositie ontvouwt zich tussen overvloedige begroeiing, hellingen bedekt met herfstkleuren en roze bergen die zachtjes in de verte verdwijnen. Het intense donkergroen van het bladerdak contrasteert met de helderheid van de hemel en de geel-, oker- en groentinten van de heuvels, wat een serene, intieme scène oplevert die sterk verbonden is met het bergleven.

De grote boom neemt het midden in beslag en vormt het belangrijkste element van de compositie. De stam blijft gedeeltelijk verborgen door de takken en het dak van het huis, maar de kroon reikt tot de bovenkant. Deze markante verticaliteit ordent het hele landschap en leidt de blik van de woning naar de hemel.

De silhouet van de boom heeft een onregelmatige en gestapelde vorm. De takken strekken zich aan weerszijden uit door grote donkere massa’s die naar de top toe dunner worden.Deze structuur straalt vastberadenheid en weerbaarheid uit, alsof de boom al vele jaren het kleine gebouw aan zijn voeten beschermt.

Het bladerdek wordt gedomineerd door zeer donker groen, zwart, blauwgrijze tinten en kleine paarse nuances. Sommige zones ontvangen een zacht licht en worden onderscheiden door helderder reflecties, terwijl andere in diepe schaduw blijven. Deze afwisseling geeft volume en voorkomt dat de kroon vlak oogt.

De lagere takken openen zich wijd en bedekken een groot deel van het dak en de nabijgelegen begroeiing. Hun horizontale vormen contrasteren met de opgaande beweging van de kroon. De boom lijkt zich uit te strekken boven de woning als een grote natuurlijke pavak die schaduw en bescherming biedt.

Bovenaan wordt de silhouet nauwer en lichter. De punt snijdt duidelijk af tegen de blauwgekleurde hemel en voegt elegantie toe aan het geheel. Enkele korte takken steken onregelmatig uit en versterken de natuurlijke vorm.

Het boerderijtje verschijnt in het centrale voorgrondvlak, gedeeltelijk verborgen door de boom, de struiken en de eigen onderkant van de compositie.Zijn kleine formaat ten opzichte van de begroeiing en de bergen benadrukt de immensiteit van de natuurlijke omgeving. De architectuur integreert zich nederig in het landschap zonder te proberen dit te beheersen.

Het dak vormt het meest zichtbare onderdeel van de woning. De bedekking is schalig van grijs, paars, bruin en blauwachtig. De verschillende kleurlagen suggereren verouderde dakpannen, kleine oneffenheden en zones waar het licht anders valt.

Het dak vormt een brede diagonale neerwaartse richting naar rechts. Deze richting geeft dynamiek en evenwicht aan de verticaliteit van de boom. De randen van het dak zijn gedefinieerd door donkere en lichte lijnen die het volume tonen.

De grijs- en paarsachtig reflecties van de pannen creëren een cromatische relatie met de bergen op de achtergrond. Het huis lijkt de koude kleuren van de atmosfeer op het dak te vangen, terwijl de muren warmere en aarde tinten behouden.

De zichtbare façade bestaat uit crèmekleur, dof geel, oker en kleine grijstinten. Zijn helderheid contrasteert zachtjes met de duisternis van het dak en de begroeiing. Ondanks gedeeltelijk verborgen te zijn, geeft het een uitnodigende noot aan de voorgrond.

Aan de rechteronderkant verschijnt een donkereOpening die mogelijk een deur of raam is. Zijn bruinrode kleur valt op tegen de lichte muur. Dit kleine detail suggereert een bewoond interieur of toegang beschermd tegen de koude van de berg.

De beperkte afmetingen van de opening versterken de eenvoud van het huis. Grote decoratieve elementen, balkons of monumentale structuren ontbreken. Het geheel straalt een functioneel huisgevoel uit, verbonden met het landelijk werk en aangepast aan de omgeving.

In de linkeronderhoek is nog een andere bouw te zien met donkere, onregelmatige vormen. Mogelijk een schuur, een bijgebouw, een houtstapel of een deel van de woning op een ander niveau. De tinten bruin, paars en zwart dragen gewicht aan de voorgrond.

Deze vorm is gedeeltelijk bedekt door de begroeiing. De integratie met het terrein maakt het moeilijk om architectuur en natuur precies te scheiden. Deze ambiguïteit is aantrekkelijk, omdat het de indruk wekt van een oude plek waar planten en gebouwen al lange tijd samenleven.

Het voor- en middenveld zijn bezet door weelderige begroeiing in donker groen, blauwtinten en grijstinten. De planten vormen compacte massa’s rondom het huis en verbergen de onderkant van de muren. Enkele bladeren of takken rijzen omhoog in strakke, verticale vormen.

Aan de rechteronderkant verschijnen meerdere lange planten die zich aftekent tegen de lichte façade. Hun donkere silhouetten geven ritme en diepte. De nabijheid van deze vormen doet de kijker het huis from behind een kleine tuin of een gebied bedekt met gras zien.

Naast de woning is er een omheining of structuur zichtbaar gevormd door lichte lijnen en groene kleuren. De palen en dwarsbalken zijn gedeeltelijk verborgen door de begroeiing. Dit element laat een kleine moestuin, een kooi of een perceel rondom het huis vermoeden.

De omheining geeft een discrete aanwijzing van menselijke activiteit. Hoewel er geen figuren te zien zijn, wijst zijn aanwezigheid erop dat de ruimte is georganiseerd en gebruikt. De natuur domineert het landschap, maar houdt de sporen van een dagelijks leven vast dat met de aarde verbonden is.

Aan de linkerkant rijst een helling met bomen en struiken. De helling loopt op naar de bovenkant en creëert een grote diagonale framing van het landschap. De kleuren variëren van donker groen naar geel, oker, bruin en oranje.

De cromatische variatie van de helling suggereert een overgangsseizoen, mogelijk de herfst. Sommige bomen behouden nog groene bladeren, terwijl andere gouden en koper tinten tonen. Deze combinatie creëert een rijke en levendige oppervlakte.

De kruinen zijn verdeeld in ronde en overlappende vormen. De dichterbij staande bomen zijn donker en gedefinieerd, terwijl de verder liggende bomen zachtere kleuren aannemen. Deze verloop versterkt de diepte en vergroot visueel het landschap.

In het middelste-linker gebied verschijnen verschillende struiken met intense geel en groen. Hun helderheid contrasteert met de grote boom in het midden. Deze warme massa’s lijken direct door het licht te worden aangeraakt en geven leven aan de onderkant van de helling.

Sommige bomen tonen bruin- en roodtinten die een herfstachtig karakter toevoegen. Hun ronde kruinen integreren zich tussen het groen en creëren een kalme cromatische ritme. De oneffen verdeling voorkomt monotone indruk.

De helling daalt naar het midden en wordt gedeeltelijk verborgen door de boom. Deze overlappende laag vergroot de diepte, omdat hij laat zien hoe het voor- en middelste plant de berg op de achtergrond schept. De boom fungeert als een donkere coulisse tegenover de heldere kleuren van de achtergrond.

Achter de begroeiing rijzen grote bergen op met roze, paarse en grijsachtige tinten. Hun zachte contouren bestrijken een groot deel van het centrale en rechter deel. De fijnheid van deze kleuren contrasteert met de duisternis van de boom en geeft een sterke afstandsgevoel.

De bergen lijken omgeven door een lichte atmosfeer die hun contouren vervaagt. Er zijn geen concrete details van rotsen of begroeiing, maar grote cromatische massen. Deze vereenvoudiging zorgt ervoor dat het reliëf sereen en bijna etherisch oogt.

De top rechts is ruim en rond. Zijn bleke roze tint relateert aan enkele nuances in de lucht en begroeiing. De berg lijkt zacht verlicht, mogelijk vroeg in de ochtend of laat in de middag.

In het midden ligt een andere verhoging gedeeltelijk verborgen achter de boomkroon. Hun silhouet is te zien achter de donkere takken. Deze overlappende positie versterkt de monumentaliteit van de boom en plaatst de bergen op een duidelijk verafgelegen plan.

In de onderste rechterhoek zijn bomen en struiken in geel, oker en groen te onderscheiden. Deze vormen zijn helderder dan de begroeiing in de voorgrond. Hun aanwezigheid creëert een overgang tussen het huis en de bergen.

Sommige verre bomen lijken gegroepeerd in een open gebied of in een vallei. Hun warme kleuren suggereren velden, herfstbossen of hellingen die door het zonlicht worden verlicht. Deze ruimte geeft ruimtelijkheid en voorkomt dat de woning volledig afgesloten lijkt.

De hemel neemt de bovenkant in beslag en wordt gedomineerd door een heldere, grijzigblauwe en licht koude tint. Haar helderheid biedt een schone achtergrond voor de silhouet van de boom. Het ontbreken van duidelijk gedefinieerde wolken concentreert de aandacht op reliëf en begroeiing.

Op bepaalde plekken krijgt de hemel witte en parelgrijze tinten. Deze variaties suggereren een licht verhulde atmosfeer. De hemelkleur contrasteert met de aardse en donkere tinten van het landschap en biedt balans.

Het licht is zacht en diffuus. Er zijn geen harde schaduwen of een zichtbare zon, maar een gelijkmatig verdeelde belichting. Deze eigenschap draagt bij aan een gevoel van rust en ingetogenheid.

Het kleurpatroon is opgebouwd uit de tegenstelling tussen de groene en zwarte boom, de gele en okerkleuren van de helling, de roze tinten van de bergen en de blauwe tinten van de hemel. Elke kleurenklas hoort bij een apart vlak en helpt diepte te creëren.

De donkerste tinten concentreren zich in het voorste gebied, terwijl de kleuren geleidelijk zachter worden naar de horizon. Deze overgang geeft een overtuigend gevoel van afstand en geeft de scène een omhullende sfeer.

De compositie is opgebouwd uit drie hoofdonderdelen: het huis onderaan, de centrale boom en de bergen op de achtergrond. De woning vertegenwoordigt menselijke aanwezigheid, de boom symboliseert de kracht van de nabije natuur en de bergen vergroten het landschap tot een veel grotere dimensie.

De grote boom fungeert als een verbinding tussen aarde en hemel. Zijn wortels lijken naast het huis te liggen, terwijl zijn kroon naar het lichtpunt gericht is. Deze centrale positie verleent een bijna beschermende en symbolische dimensie.

Het huis daarentegen straalt intimiteit en beschutting uit. Zijn lichte muren en het donkere dak lijken bescherming te bieden tegen het bergklimaat. De omringende begroeiing versterkt het gevoel van isolatie en rust.

Het ontbreken van menselijke figuren versterkt de stilte. Desalniettemin suggereren het huis, de deur en de omheining een nabije aanwezigheid. Het is mogelijk de bewoners te verbeelden die op het veld werken, langs de helling lopen of binnen blijven.

De scène roept een manier van leven op die nauw verbonden is met de natuurlijke cycli. De herfstkleuren, de bergen en de bomen bepalen de aard van de plek. Het huis lijkt aangepast te zijn aan die omgeving en maakt er deel van uit.

Er bestaat ook een nostalgische dimensie. Het kleine huisje omgeven door begroeiing kan herinneringen oproepen aan familieplaatsen, bergschuilplaatsen of landschappen die tijdens de jeugd bezocht zijn. Zijn isolatie maakt het tot een symbool van kalmte en verbondenheid.

De roze bergen brengen een poëtische kwaliteit. Hun onverwacht zachte kleur tilt het landschap weg van een strenge representatie en vult het met gevoeligheid. Tegen hen in neemt de donkere silhouet van de boom nog meer kracht aan.

De compositie geeft tegelijkertijd gewaarwording van blijvende aanwezigheid en verandering. Het huis en de boom lijken stabiel, terwijl de kleuren van de bladeren de seizoenen aankondigen. De bergen blijven in de verte als stille getuigen van die cyclus.

Samengevat biedt dit prachtige schilderij een sereen en diep evocatieve visie van een kleine boerderijkas beschermd door een grote donkere boom en omgeven door herfstgroei, met zachte roze bergen die in de verte oprijzen. De grijsachtige dakbedekking, de lichte muren, de omheining, de gouden struiken en de met bomen bedekte helling vormen een landschap vol intimiteit en herinnering. De harmonieuze vereniging tussenarchitectuur, natuur en sfeer maakt van de scène een poëtische viering van beschutting, stilte en de schoonheid van het leven in de bergen.