Nazzareno Sidoli (1879–1969) - Giocatore di Carte

AUTORE

Nazzareno Sidoli (1879–1969) Italiaanse schilder. Geboren in Rossoreggio di Bettola in de provincie Piacenza, behorend tot een familie van schilders samen met de broers Pacifico en Giuseppe, heeft zijn artistieke vorming aanvankelijk opgebouwd in Piacenza aan het Istituto d'Arte "Gazzola", waar hij leerling was van Bernardino Pollinari en Stefano Bruzzi, om zich daarna te perfectioneren aan de Academies van Milaan en Parma. Zijn carrière werd gekenmerkt door een vroeg en gelukkige debuut, culminerend in toelating tot de Triennale van Milaan in 1900 en met de belangrijke samenwerking met de mecenas Giuseppe Ricci Oddi, die zijn eerste genrewerken van historisch type, de "Moschettieri", al in 1908 aankocht. Fundamenteel voor zijn rijping waren de lange verblijven in Parijs, waar hij met succes opereerde; hier opende de kunstenaar, terwijl hij trouw bleef aan de soliditeit van de bouwende naturalistische Lombardische stijl, zich aan een heel persoonlijke interpretatie van het postimpressionisme. In musea en salons werkte Sidoli een gedurfde synthese uit tussen de minutieuze miniaturistische techniek van de Nederlandse Gouden Eeuw of Meissonier en de cromatische en lumineuze levendigheid van de Franse moderniteit. In 1920 keerde hij definitief terug naar Piacenza, waar hij een onderzoeksfase begon die, na een korte symbolistische tussenperiode, zich richtte op de waarheid van dagelijkse banaliteit zoals verbeeld in een altijd levendige schildertechniek.

In zijn poëzie beklemt portretkunst een centrale rol, onderscheiden door een bijna Vlaams-achtige zorg voor detail en een diep psychologisch onderzoek. Sidoli heeft historische en wereldse figuren vastgelegd, van het beroemde pastello van Buffalo Bill (1905) tot het portret van Giosuè Carducci, en tot de vele opdrachten voor Italiaanse en Europese aristocratie. Precies via dit genre, halverwege de jaren dertig en veertig, getuigde zijn stijl van een significante toenadering tot de sferen van de Magisch Realisme. In deze periode was zijn schilderkunst, hoewel nog steeds verankerd in de realiteit, ilo van meer afstand en stilte; de precisie van de signatuur en het kristalheldere licht gaven aan zijn onderwerpen een solenne immobiliteit en een bijna tijdloze fixatie, zonder ooit die levendige cromatische vitaliteit van de Parijse jaren los te laten, die verhindert dat het onderwerp verstilt in puur metafysica, en het levendig houdt van kleur.

Naast de intense portret- en religieuze activiteit — culminerend in de fresco’s voor de kerk van Corpus Domini in Piacenza — heeft Sidoli zijn werken tentoongesteld in vooraanstaande contexten, zoals de Salons van Parijs en de solo-tentoonstelling in het Rathaus van Bologna in 1933. Zijn stilistische evolutie, gericht op een synthese tussen het realisme van de 19e eeuw en de onrusten van de twintigste eeuw, is vandaag gedocumenteerd in belangrijke publieke collecties. De belangrijkste kern van zijn werken wordt bewaard bij de Galleria d'Arte Moderna "Ricci Oddi" in Piacenza, maar zijn schilderijen bevinden zich ook in de Galleria d'Arte Moderna van Bologna en in internationale instellingen zoals de musea van Straatsburg en Biarritz.

DESCRIZIONE

"Ritratto, Giocatore di Carte", olijer op paneel, 24x15cm, jaren twintig van de twintigste eeuw, gesigneerd op de achterzijde.

Het portret biedt een intieme en aansprekende voorstelling in halve lengte van een middelbare man, volledig verdiept in zijn tijdverdrijf. Het onderwerp, gekenmerkt door een volle baard en gekleed in een versleten breedgerande hoed en een zwaar rustiek vest, houdt de kaarten tussen de handen en kijkt zich neer in een moment van stille en scherpe concentratie. De compositie, met een korte afstandsopname, verkleint de afstand tot de waarnemer, en dompelt deze direct onder in de hét alledaagse en private dimensie van de scène. De kleurbgeving is opgebouwd uit een behendige gamma warme aardetinten, ocre en bruin, die zowel de kleding van de figuur als de gevlekte achtergrond zacht omhullen. Het licht, van rechtsboven komende, modelleren de gezichtsvormen door jukbeenderen, neus en huid te belichten, terwijl de penseelstreek duidelijk materia zijn en vlammend, waarmee het beeld wordt opgebouwd met snelle en dichte toetsen die continu glinsterende reflecties geven aan het schilderoppervlak.

Daterend uit de jaren twintig van de twintigste eeuw bevindt het werk zich in een cruciale fase van het oeuvre van de kunstenaar, in overeenstemming met zijn definitieve terugkeer naar Piacenza na de vruchtbare Parijse jaren. Het schilderij belichaamt perfect die stilistische synthese die Sidoli kundig had ontwikkeld: trouw aan de solide constructie van het Lombardische naturalisme, gericht op de zoektocht naar de "waarheid van de dagelijkse realiteit", die hier samensmelt met een levendige kleurtaal en een gefragmenteerde penseelvoering die directe erfenis zijn van zijn reflecties op het Franse post-impressionisme. Het werk getuigt bovendien van de centraliteit van portretkunst in zijn poëtica, waarbij een diepe psychologische verkenning wordt toegepast op de that humanity of a plain man. Dit schilderij geeft een lichamelijke en levendige figuur terug, vol energie en materiële rijkdom van het vroege XXe-eeuwse schilderkunst.

CONDITION REPORT

Goede algemene toestand. Ongezwend werk in elk onderdeel met heldere en goed leesbare cromie en penseelvoering.

Geregistreerde en verzekerde verzending met geschikt verpakkingsmateriaal.