Manuel Doblas Pinto (1957) - Composición de estudio

Getekend door de auteur aan de onderkant

Aan de achterzijde, eveneens ondertekend en getiteld

Het werk wordt ingelijst gepresenteerd

De staat is goed

Afmetingen van het werk: 41 x 33 cm.

Afmetingen van de lijst: 63 x 55 cm.

Certificaat van echtheid bij de schildering gevoegd

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIE VAN DE KUNSTENAAR

Manuel Doblas, geboren in Humilladero (Málaga) in het jaar 1957, maar van jongs af aan gevormd in Catalonië en met een sterk gewortelde mentaliteit onder ons, is al vele jaren schilder. Hij volgde de weg van groeps-exposities vanaf 1981 en organiseerde zijn eerste solotentoonstelling in het jaar 1992, precies in dezelfde Sala Rusiñol waar we hem nu weer aantreffen. Hij heeft talloze prijzen gewonnen op diverse plaatsen en heeft het niet erg gevonden om –nog steeds– regelmatig mee te doen aan wedstrijden voor snelle schilderkunst door heel Spanje. Dit, wat voor anderen een obstakel kan zijn, omdat na het helpen van het verkrijgen van vaardigheid en het vinden van eigen formules die stijl definiëren, vaak leidt tot het arbitrair kiezen van terugkerende manieren, heeft voor hem een uiterst nuttig systeem betekend om zichzelf te ontmoeten en met recht te kunnen zeggen wat hij wenst.

Alleen zij die bang zijn om te verklaren, geloven dat ze zichzelf heel snel vinden. En zij die altijd aan het denken zijn –dit is het geval bij Manuel Doblas– laten nooit de onzekerheid varen om vooruit te gaan. Daarom zoekt deze schilder, van wie we nu zien wat hij zojuist heeft gemaakt, hoge ruimtes bij het vastleggen van de verticaliteit van de wolkenkrabbers en beschrijft verlaten treinstations omdat wachten hem helemaal niet interesseert; hij zoekt uitwegen naar een horizon die worden gemarkeerd door de sporenrails die, nadat de kruisingen zijn gepasseerd, vastliggen omdat ze dienen voor de innerlijke beweging van de mensen.

Manuel Doblas heeft zijn manier van uitdrukken veranderd en dat heeft hij gedaan ten goede. Bekwaam in plastische expressie en met beheersing van de techniek, stopt hij niet, maar gaat hij vooruit.