Ascanio Centorio - Discorsi di guerra - 1562





Markeer als favoriet om een melding te krijgen wanneer de veiling begint.

Gespecialiseerd in oude boeken en theologische geschillen sinds 1999.
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 142120 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Beschrijving van de verkoper
De auteur: Ascanio Centorio degli Ortensi
Ascanio Centorio degli Ortensi was een Italiaanse letterkundige en historicus uit de zestiende eeuw. Zijn figuur is bijzonder interessant omdat hij zich op het kruispunt bevindt tussen literatuur, historiefilosofie en militaire cultuur.
Centorio wijdde zich aanvankelijk ook aan poëzie en literatuur, maar zijn belangrijkste historische werk is verbonden met de samenwerking met Giovanni Battista Castaldo, een beroemde militaire commandant van die tijd. Volgens de reconstructie van Treccani begon Castaldo vanaf 1557 Centorio observaties over militaire techniek te toevertrouwen die hij tijdens zijn lange ervaring had opgedaan; deze kennis werd vervolgens samengebracht in de Discorsi di guerra, gepubliceerd tussen 1558 en 1562.
Deze relatie is fundamenteel om het werk te begrijpen: Centorio is de auteur die het materiaal ordent en op schrift stelt, terwijl achter de militaire inhoud de concrete ervaring van Castaldo opduikt.
Treccani onderstreept bovendien dat het werk onder de naam van Centorio werd gepubliceerd, maar dat de militaire observaties in grote mate uit de ervaring van Castaldo afkomstig waren.
3. Giovanni Battista Castaldo: het historische personage achter het werk
Een fundamentele verbinding is dus met Giovanni Battista Castaldo, markies van Cassano en graaf van Piadena.
Castaldo was een belangrijke militaire commandant uit de zeventiende eeuw. Hij vocht in Italië, Vlaanderen, Duitsland en Hongarije en onderscheidde zich vooral in de Transsylvaïse campagne van 1551. In 1562 commandeerde hij bovendien de Spaanse troepen in Piemonte tegen de Fransen.
De relatie tussen de twee mannen legt uit waarom het boek niet eenvoudigweg een theoretisch tractaat is. De tekst ontstond immers in een periode waarin de directe ervaring van de commandanten enorm bepalend was voor de reflectie op de kunst van het oorlogvoeren.
Het is opmerkelijk dat de pagina die je hebt gefotografeerd de werken ook wijdt aan Giovanni Battista Castaldo, en hem presenteert met zijn adellijke titels.
4. Waar gaat de Quinto et ultimo discorso over?
De Discorsi di guerra zijn op vijf delen gestructureerd, elk gewijd aan een aspect van oorlog en commando.
Volgens de bibliografische beschrijving van het werk:
- het eerste betoog behandelt de plichten van een generaals van het leger;
- het tweede gaat over de verovering van een provincie;
- het derde behandelt de kwaliteiten van de veldmaarschalk;
- het vierde betreft de verdediging van een door belegering getroffen stad;
- het vijfde, dat van de fotografie, breidt de militaire stof verder uit.
Het vijfde boek is ook bijzonder belangrijk vanwege zijn omvang: de Folger Shakespeare Library registreert 285 pagina’s, terwijl de vier voorgaande boeken aanzienlijk korter zijn.
Het boek moet dus niet uitsluitend worden geïnterpreteerd als een verhaal van veldslagen. Het is vooral een reflectie op strategie, commando, militaire beslissingen en de ervaring die nodig is om oorlog aan te gaan.
5. De betekenis van het werk
De betekenis van de Discorsi di guerra moet worden geplaatst in de context van de Europese zestiende eeuw, een periode gekenmerkt door frequente conflicten en de transformatie van militaire technieken.
In de zestiende eeuw veranderde de oorlog ingrijpend. De verspreiding van vuurwapens, artillerie en nieuwe verdedigings- en vestingtechnieken maakte de leiding van legers steeds complexer.
Daarom groeide ook de noodzaak om militaire kennis op schrift te stellen.
Het werk van Centorio vertegenwoordigt dan ook de poging om de concrete ervaring van commandanten om te zetten in een georganiseerde en overdraagbare kennis.
Het gaat dus niet enkel om weten hoe te vechten: de tekst reflecteert ook op hoe een commandant moet redeneren, zijn eigen krachten organiseert, de vijand beoordeelt en beslissingen neemt.
6. De verbinding met de oorlog in Transsylvanië
Een van de meest interessante historische verbindingen betreft Transsylvanië.
Castaldo was betrokken bij de militair-campagne in Transsylvanië in 1551 en Centorio maakte gebruik van informatie die direct uit de ervaring van de commandant voortkomt. Zijn daaropvolgende werk, de Commentarii della guerra di Transilvania, vertelt de gebeurtenissen in dat gebied en vormt een belangrijke bron voor de kennis van de militaire gebeurtenissen uit die tijd.
Dit maakt het mogelijk om de Discorsi di guerra te koppelen aan een van de grote geopolitieke vraagstukken van de zestiende eeuw: de botsing tussen de Habsburgers en het Ottomaanse Rijk in Midden-Oosteuropa.
Een bijzonder betekenisvol voorval is de belegering van Timișoara in 1552, door Centorio beschreven in zijn geschriften over de oorlog in Transsylvanië. De stad onderging een langdurige bombardement en kwam uiteindelijk onder Ottomaanse controle, waar ze meer dan een eeuw en een half zou blijven.
Dit voorval helpt concreet te begrijpen waarom onderwerpen als belegeringen, fortificaties, verdediging van steden en de organisatie van legers zo belangrijk waren in de zestiende eeuw.
7. De verbinding met Karel V en de Habsburgers
Het lot van Castaldo laat bovendien toe de werken te koppelen aan de grote Europese politiek van de Habsburgers.
Castaldo had gediend onder Karel V en had deelgenomen aan militaire campagnes in verschillende delen van Europa. Zijn ervaring ontwikkelde zich dus binnen de conflicten die de Habsburgse wereld, Frankrijk en het Ottomaanse rijk betrof.
Het werk van Centorio kan dus gelezen worden als een document van de militaire cultuur van een Europa waarin oorlog niet langer beperkt was tot lokale conflicten, maar grootschalige machten, multinationale legers en uitgestrekte gebieden betrof.
8. De drukker: Gabriel Giolito de' Ferrari
Een andere fundamentele protagonist is Gabriel Giolito de' Ferrari, de drukker genoemd in de titelpagina.
Giolito werkte in Venetië, een van de belangrijkste Europese centra van de drukkunst in de zestiende eeuw. Zijn werkplaats groeide aanzienlijk en zijn uitgaven kenmerkten zich door het gebruik van nieuwe typografische karakters, praal- en initialen, evenals door een bijzondere redactionele zorg.
Giolito was dus niet slechts iemand die het boek materieel drukte: hij was een van de hoofdrolspelers in de grote boekindustrie van Venetië tijdens de Renaissance.
Zijn activiteiten omvatten klassieke en hedendaagse werken, vaak uitgevoerd in samenwerking met schrijvers, vertalers, correctors en commentatoren.
Interessant is ook het feit dat Giolito in de daaropvolgende jaren, samen met Tommaso Porcacchi, een belangrijk redacteur-project ontwikkelde gewijd aan geschiedenis en oorlog, de zogenoemde “Collana historica”. De catalogus omvatte teksten van oude auteurs zoals Polybios, Tucidides en Plutarchus, naast hedendaagse militaire traktaten.
Dit laat zien hoe de Venitiaanse drukkunst bijdroeg aan de verspreiding van historische en militaire cultuur.
9. Waarom het boek ook belangrijk is als object
De foto die je hebt getoond, maakt het mogelijk om niet alleen de inhoud te observeren, maar ook het boek als historisch artefact.
De pagina toont:
- oud papier en natuurlijk aangetast;
- zestiende-eeuwse druktypes;
- initialen en houtsnijwerkornamenten;
- een grote wapen- of heraldieke afbeelding;
- de redactionele formule “In Vinegia appresso Gabriel Giolito de' Ferrari”;
- de datum MDLXII, oftewel 1562.
De bibliografische catalogus van het exemplaar bevestigt de aanwezigheid van cursief, romeinse letters, initialen en houtsnijwerkornamenten.
Dit is belangrijk omdat de eigen pagina een getuigenis van de renaissance-typografische revolutie wordt: het boek is niet langer slechts een informatiecontainer, maar ook een grafisch ontworpen redactioneel product bestemd voor een relatief breed circulatie.
10. De impact van het werk
De impact van de Discorsi di guerra moet vooral worden bekeken in de context van de militaire traktaten uit de zestiende eeuw.
Hun belang komt voort uit de poging om de huidige militaire ervaring te verzamelen en te systematiseren. Het werk kende een gunstige redactionele ontvangst en werd meerdere malen herdrukt na de eerste publicaties.
Er bestaat ook een concrete getuigenis van de circulatie: de serie van vijf Discorsi di guerra wordt vandaag bewaard en gecatalogeerd in belangrijke historische verzamelingen, waaronder de Folger Shakespeare Library, die de verschillende delen publiceerde tussen 1559 en 1567.
De waarde van het werk is dus dubbel:
- historisch, omdat het informatie en reflecties over de oorlog uit de zestiende eeuw bewaart;
- cultureel, omdat het laat zien hoe tijdens de Renaissance militaire ervaring werd omgezet in kennis die schriftelijk werd vastgelegd en via de druk verspreid.
11. Een bijzonder interessant aspect: ervaring en geheugen
Een element dat het werk interessant maakt, is de relatie tussen ervaren leven en geschreven geheugen.
Castaldo was een man van het veld die directe deelname had aan militaire campagnes; Centorio was juist een literator en historicus die in staat was die ervaringen om te zetten in een geschreven werk.
Er ontstaat dus een soort samenwerking:
- militaire ervaring → geheugen en observaties van Castaldo → literaire bewerking van Centorio → Venitiaanse druk van Giolito → verspreiding van kennis
Dit proces is significant omdat het toelicht hoe in de Renaissance kennis niet noodzakelijk beperkt bleef tot de persoonlijke ervaring van een commandant, maar een tekst, historisch geheugen en cultureel erfgoed kon worden.
12. Conclusie
Het vijfde en laatste oorlogsdiscours, gepubliceerd in Venetië in 1562, is veel meer dan een oud boek over oorlog.
Het is het resultaat van de ontmoeting tussen Ascanio Centorio degli Ortensi, man van letters en historicus, Giovanni Battista Castaldo, militair commandant met lange ervaring op slagvelden, en Gabriel Giolito de' Ferrari, een van de belangrijkste Venetiaanse drukkerijen van de zestiende eeuw.
Het werk getuigt van een fundamentele fase in de Europese geschiedenis, gekenmerkt door oorlogen tussen grote mogendheden, de Ottomaanse aanwezigheid in Oost-Europa, de Italiaanse oorlogen en de transformatie van militaire technieken.
De waarde ervan ligt echter niet alleen in militair opzicht. Het boek laat zien hoe de Renaissance de ervaring omvorming tot kennis, die kennis tot tekst en de tekst tot geheugen door de druk maakte.
Collation en staat van bewaring
11pp, (20pp) - 14pp, (54pp) - 15pp, (62pp) - 19pp, (117pp) - 24pp, (285pp)
Staat van bewaring idyllisch; pagina’s vlekkeloos en onbeschadigd; maximale staat van bewaring te benadrukken; lichte nachdruk uit eind achttiende eeuw zoals blijkt uit foto door de bandnagelpostuum en niet-rokig
Verzending
snelle verzending die je in slechts 24 uur werkelijke tijd het boek in geheel Europa laat ontvangen, terwijl voor landen buiten de EU 48 uur werkelijke tijd nodig zijn
De auteur: Ascanio Centorio degli Ortensi
Ascanio Centorio degli Ortensi was een Italiaanse letterkundige en historicus uit de zestiende eeuw. Zijn figuur is bijzonder interessant omdat hij zich op het kruispunt bevindt tussen literatuur, historiefilosofie en militaire cultuur.
Centorio wijdde zich aanvankelijk ook aan poëzie en literatuur, maar zijn belangrijkste historische werk is verbonden met de samenwerking met Giovanni Battista Castaldo, een beroemde militaire commandant van die tijd. Volgens de reconstructie van Treccani begon Castaldo vanaf 1557 Centorio observaties over militaire techniek te toevertrouwen die hij tijdens zijn lange ervaring had opgedaan; deze kennis werd vervolgens samengebracht in de Discorsi di guerra, gepubliceerd tussen 1558 en 1562.
Deze relatie is fundamenteel om het werk te begrijpen: Centorio is de auteur die het materiaal ordent en op schrift stelt, terwijl achter de militaire inhoud de concrete ervaring van Castaldo opduikt.
Treccani onderstreept bovendien dat het werk onder de naam van Centorio werd gepubliceerd, maar dat de militaire observaties in grote mate uit de ervaring van Castaldo afkomstig waren.
3. Giovanni Battista Castaldo: het historische personage achter het werk
Een fundamentele verbinding is dus met Giovanni Battista Castaldo, markies van Cassano en graaf van Piadena.
Castaldo was een belangrijke militaire commandant uit de zeventiende eeuw. Hij vocht in Italië, Vlaanderen, Duitsland en Hongarije en onderscheidde zich vooral in de Transsylvaïse campagne van 1551. In 1562 commandeerde hij bovendien de Spaanse troepen in Piemonte tegen de Fransen.
De relatie tussen de twee mannen legt uit waarom het boek niet eenvoudigweg een theoretisch tractaat is. De tekst ontstond immers in een periode waarin de directe ervaring van de commandanten enorm bepalend was voor de reflectie op de kunst van het oorlogvoeren.
Het is opmerkelijk dat de pagina die je hebt gefotografeerd de werken ook wijdt aan Giovanni Battista Castaldo, en hem presenteert met zijn adellijke titels.
4. Waar gaat de Quinto et ultimo discorso over?
De Discorsi di guerra zijn op vijf delen gestructureerd, elk gewijd aan een aspect van oorlog en commando.
Volgens de bibliografische beschrijving van het werk:
- het eerste betoog behandelt de plichten van een generaals van het leger;
- het tweede gaat over de verovering van een provincie;
- het derde behandelt de kwaliteiten van de veldmaarschalk;
- het vierde betreft de verdediging van een door belegering getroffen stad;
- het vijfde, dat van de fotografie, breidt de militaire stof verder uit.
Het vijfde boek is ook bijzonder belangrijk vanwege zijn omvang: de Folger Shakespeare Library registreert 285 pagina’s, terwijl de vier voorgaande boeken aanzienlijk korter zijn.
Het boek moet dus niet uitsluitend worden geïnterpreteerd als een verhaal van veldslagen. Het is vooral een reflectie op strategie, commando, militaire beslissingen en de ervaring die nodig is om oorlog aan te gaan.
5. De betekenis van het werk
De betekenis van de Discorsi di guerra moet worden geplaatst in de context van de Europese zestiende eeuw, een periode gekenmerkt door frequente conflicten en de transformatie van militaire technieken.
In de zestiende eeuw veranderde de oorlog ingrijpend. De verspreiding van vuurwapens, artillerie en nieuwe verdedigings- en vestingtechnieken maakte de leiding van legers steeds complexer.
Daarom groeide ook de noodzaak om militaire kennis op schrift te stellen.
Het werk van Centorio vertegenwoordigt dan ook de poging om de concrete ervaring van commandanten om te zetten in een georganiseerde en overdraagbare kennis.
Het gaat dus niet enkel om weten hoe te vechten: de tekst reflecteert ook op hoe een commandant moet redeneren, zijn eigen krachten organiseert, de vijand beoordeelt en beslissingen neemt.
6. De verbinding met de oorlog in Transsylvanië
Een van de meest interessante historische verbindingen betreft Transsylvanië.
Castaldo was betrokken bij de militair-campagne in Transsylvanië in 1551 en Centorio maakte gebruik van informatie die direct uit de ervaring van de commandant voortkomt. Zijn daaropvolgende werk, de Commentarii della guerra di Transilvania, vertelt de gebeurtenissen in dat gebied en vormt een belangrijke bron voor de kennis van de militaire gebeurtenissen uit die tijd.
Dit maakt het mogelijk om de Discorsi di guerra te koppelen aan een van de grote geopolitieke vraagstukken van de zestiende eeuw: de botsing tussen de Habsburgers en het Ottomaanse Rijk in Midden-Oosteuropa.
Een bijzonder betekenisvol voorval is de belegering van Timișoara in 1552, door Centorio beschreven in zijn geschriften over de oorlog in Transsylvanië. De stad onderging een langdurige bombardement en kwam uiteindelijk onder Ottomaanse controle, waar ze meer dan een eeuw en een half zou blijven.
Dit voorval helpt concreet te begrijpen waarom onderwerpen als belegeringen, fortificaties, verdediging van steden en de organisatie van legers zo belangrijk waren in de zestiende eeuw.
7. De verbinding met Karel V en de Habsburgers
Het lot van Castaldo laat bovendien toe de werken te koppelen aan de grote Europese politiek van de Habsburgers.
Castaldo had gediend onder Karel V en had deelgenomen aan militaire campagnes in verschillende delen van Europa. Zijn ervaring ontwikkelde zich dus binnen de conflicten die de Habsburgse wereld, Frankrijk en het Ottomaanse rijk betrof.
Het werk van Centorio kan dus gelezen worden als een document van de militaire cultuur van een Europa waarin oorlog niet langer beperkt was tot lokale conflicten, maar grootschalige machten, multinationale legers en uitgestrekte gebieden betrof.
8. De drukker: Gabriel Giolito de' Ferrari
Een andere fundamentele protagonist is Gabriel Giolito de' Ferrari, de drukker genoemd in de titelpagina.
Giolito werkte in Venetië, een van de belangrijkste Europese centra van de drukkunst in de zestiende eeuw. Zijn werkplaats groeide aanzienlijk en zijn uitgaven kenmerkten zich door het gebruik van nieuwe typografische karakters, praal- en initialen, evenals door een bijzondere redactionele zorg.
Giolito was dus niet slechts iemand die het boek materieel drukte: hij was een van de hoofdrolspelers in de grote boekindustrie van Venetië tijdens de Renaissance.
Zijn activiteiten omvatten klassieke en hedendaagse werken, vaak uitgevoerd in samenwerking met schrijvers, vertalers, correctors en commentatoren.
Interessant is ook het feit dat Giolito in de daaropvolgende jaren, samen met Tommaso Porcacchi, een belangrijk redacteur-project ontwikkelde gewijd aan geschiedenis en oorlog, de zogenoemde “Collana historica”. De catalogus omvatte teksten van oude auteurs zoals Polybios, Tucidides en Plutarchus, naast hedendaagse militaire traktaten.
Dit laat zien hoe de Venitiaanse drukkunst bijdroeg aan de verspreiding van historische en militaire cultuur.
9. Waarom het boek ook belangrijk is als object
De foto die je hebt getoond, maakt het mogelijk om niet alleen de inhoud te observeren, maar ook het boek als historisch artefact.
De pagina toont:
- oud papier en natuurlijk aangetast;
- zestiende-eeuwse druktypes;
- initialen en houtsnijwerkornamenten;
- een grote wapen- of heraldieke afbeelding;
- de redactionele formule “In Vinegia appresso Gabriel Giolito de' Ferrari”;
- de datum MDLXII, oftewel 1562.
De bibliografische catalogus van het exemplaar bevestigt de aanwezigheid van cursief, romeinse letters, initialen en houtsnijwerkornamenten.
Dit is belangrijk omdat de eigen pagina een getuigenis van de renaissance-typografische revolutie wordt: het boek is niet langer slechts een informatiecontainer, maar ook een grafisch ontworpen redactioneel product bestemd voor een relatief breed circulatie.
10. De impact van het werk
De impact van de Discorsi di guerra moet vooral worden bekeken in de context van de militaire traktaten uit de zestiende eeuw.
Hun belang komt voort uit de poging om de huidige militaire ervaring te verzamelen en te systematiseren. Het werk kende een gunstige redactionele ontvangst en werd meerdere malen herdrukt na de eerste publicaties.
Er bestaat ook een concrete getuigenis van de circulatie: de serie van vijf Discorsi di guerra wordt vandaag bewaard en gecatalogeerd in belangrijke historische verzamelingen, waaronder de Folger Shakespeare Library, die de verschillende delen publiceerde tussen 1559 en 1567.
De waarde van het werk is dus dubbel:
- historisch, omdat het informatie en reflecties over de oorlog uit de zestiende eeuw bewaart;
- cultureel, omdat het laat zien hoe tijdens de Renaissance militaire ervaring werd omgezet in kennis die schriftelijk werd vastgelegd en via de druk verspreid.
11. Een bijzonder interessant aspect: ervaring en geheugen
Een element dat het werk interessant maakt, is de relatie tussen ervaren leven en geschreven geheugen.
Castaldo was een man van het veld die directe deelname had aan militaire campagnes; Centorio was juist een literator en historicus die in staat was die ervaringen om te zetten in een geschreven werk.
Er ontstaat dus een soort samenwerking:
- militaire ervaring → geheugen en observaties van Castaldo → literaire bewerking van Centorio → Venitiaanse druk van Giolito → verspreiding van kennis
Dit proces is significant omdat het toelicht hoe in de Renaissance kennis niet noodzakelijk beperkt bleef tot de persoonlijke ervaring van een commandant, maar een tekst, historisch geheugen en cultureel erfgoed kon worden.
12. Conclusie
Het vijfde en laatste oorlogsdiscours, gepubliceerd in Venetië in 1562, is veel meer dan een oud boek over oorlog.
Het is het resultaat van de ontmoeting tussen Ascanio Centorio degli Ortensi, man van letters en historicus, Giovanni Battista Castaldo, militair commandant met lange ervaring op slagvelden, en Gabriel Giolito de' Ferrari, een van de belangrijkste Venetiaanse drukkerijen van de zestiende eeuw.
Het werk getuigt van een fundamentele fase in de Europese geschiedenis, gekenmerkt door oorlogen tussen grote mogendheden, de Ottomaanse aanwezigheid in Oost-Europa, de Italiaanse oorlogen en de transformatie van militaire technieken.
De waarde ervan ligt echter niet alleen in militair opzicht. Het boek laat zien hoe de Renaissance de ervaring omvorming tot kennis, die kennis tot tekst en de tekst tot geheugen door de druk maakte.
Collation en staat van bewaring
11pp, (20pp) - 14pp, (54pp) - 15pp, (62pp) - 19pp, (117pp) - 24pp, (285pp)
Staat van bewaring idyllisch; pagina’s vlekkeloos en onbeschadigd; maximale staat van bewaring te benadrukken; lichte nachdruk uit eind achttiende eeuw zoals blijkt uit foto door de bandnagelpostuum en niet-rokig
Verzending
snelle verzending die je in slechts 24 uur werkelijke tijd het boek in geheel Europa laat ontvangen, terwijl voor landen buiten de EU 48 uur werkelijke tijd nodig zijn
