Elizabeth (XX) - Santuario Onírico

Kunstwerk van de artieste Elizabeth, gemaakt in de hoogwaardige olieverf op doek-techniek.
Afmeting 50 x 70 cm schilderij.
Originele editie.
De verzending geschiedt via United Parcel Service (UPS) naar Spanje en Europa, en via FedEx naar de rest van de wereld.
Het werk zal opgerold worden verzonden en beschermd worden met meerdere lagen verpakkingsmateriaal, bubbelplastic en geplaatst worden in een stevige buis.
Na betaling van het werk zijn drie dagen nodig voor het verpakkingsproces en de levering aan de vervoerder.
Het kunstwerk bereikt u na tien dagen, afhankelijk van het land van bestemming.

De Cubaanse kunstenares Elizabeth (professionele opleiding), woonachtig en actief in Havana, ontwikkelt een reeks dromerige landschappen waarin huishoudelijke architectuur rust op zwevende rotsen en onmogelijke evenwichten. Haar composities — tussen maritiem en hemels — bieden een poëtische reflectie op het onderdak, het geheugen en de kwetsbaarheid van het bewoonbare. Met een atmosferische benadering van de hemel en een lev palet van blauwen, roze en groenen creëert de artieste scènes met een sterke emotionele helderheid: aangestoken vensters, rokende schoorstenen, trappen die naar boven leiden, bomen die in onmogelijke hoogten uitbloemen. Het werk combineert nauwkeurigheid in detail met expressiviteit in materiaal, en levert beelden met een sterk visueel en narratief effect die kunnen bestaan tussen contemplatie en verwondering.

Deze werken van Elizabeth bouwen een universum waarin het huis — dat intieme symbool van onderdak — een poëtischere Idee wordt dan architectuur: het verschijnt opgehangen, verankerd aan onmogelijke rotsen, in evenwicht op steen torens, geïsoleerd op minimale eilandjes alsof de echte wereld tot het essentiële is teruggebracht. Er is een stil verhaal in elke scène: de trap die omhooggaat naar het onbekende, de rook die uit een schoorsteen komt als teken van leven, de aangesterkte vensters die het verre warm maken, en de bomen die, zelfs op onmogelijke hoogten, openen als een belofte van continuïteit.

Het thema is in wezen een metafoor over belongen en evenwicht: ‘in wonen’ betekent niet alleen ergens zijn, maar het vasthouden. Elizabeth transformeert het landschap tot een emotionele staat. De steen — zwaar, aards — verschijnt bewerkt met volume en nuances, met kleuren die verschuiven van paarse naar oker en van diep blauw naar mosgroenen, alsof elke rots geheugen en tijd bewaart. Daarboven het leven: rode daken, verlicht hout, weelderig bladwerk. Die spanning tussen het solide en het breekbare, tussen het stabiele en het zwevende, is waar het werk zijn meest krachtige ademhaling heeft.

Qua cromatiek is er een duidelijke keuze: ruime, atmosferische luchten vol wolken die fungeren als decor en als muziek. De kleur beperkt zich niet tot “beschrijven”; ze interpreteert. De blauwtinten worden oceaan en afstand; de roze en oranje tinten van de schemering brengen een melancholische helderheid; de groenen, soms intens, brengen hoop en frisheid. De penseelstreek wisselt tussen zachte zones (hemelen en glazuren) en meer emphatische momenten in het bladerwerk en de rots, waar men een smaak voor contrast en textuur waarneemt. Het resultaat is een beeld met grote leesbaarheid — bijna verhaal-achtig — maar met een symbolische diepte die decoratief niets ten koste heeft.

Ook valt het compositorische gevoel op: Elizabeth weet de blik te leiden met duidelijke routes (trappen, relingen, diagonalen van de klif, krullen van stammen) en centra van belangstelling te creëren zonder te verzadigen. Vogels, golven, de stenen op de voorgrond of details van deuren en balkons zijn geen accessoires: ze zijn tekens die de scène activeren, kleine “bewijzen” van realiteit binnen een wereld die het onmogelijke toelaat. Die mix van fantasie en emotionele waarheid plaatst deze werken in een gebied dichtbij het picturale magisch realisme: een plek waar het buitengewone niet verrast, het gebeurt gewoon.

Deze betoverende olieverfschilderij op doek in surrealistische en illustratieve esthetiek presenteert een schilderachtige houten hut gebouwd op een imposante toren van opgestapelde rotsen die oprijst boven een zee van wolken. De compositie valt op door haar levendige cromatische contrast, waarbij het weelderige bladerwerk van een grote boom in roze magenta en karmin contrasteert met de onstuimige blauwtint van de hemel en het warme gouden licht van het huis. Een hangbrug, een lange trap en vogels in vlucht vullen het tafereel aan, en dragen bij aan een droomachtige, poëtische isolatie en fantasierijke verbeelding.