camillo gannelli - Senza titolo

Aardbeving

Het is geen landschap. Het is wat er na blijft.
In dit vierkant van aarde en goud ligt het exacte moment van de schok, bevroren.

Bovenaan, de hemel. Een stoffig beige, verzadigd, nog stilstaand, maar al gebarsten. Vier goudkleurige fragmenten zweven als puin in de lucht, verheven door de trillingen. Ze zijn het eerste moment, het moment waarop je begrijpt dat er iets mis is.

Daarna komt de wond.

In het midden, een horizontale breuk die het doek van kant naar kant doorklieft. Het is niet geschilderd, het is uitgebarsten. Een gewelddadige opeenhoping van stenen, splinters, gouden puin. Het is een muur die instort, een weg die openbreekt, de botten van de aarde die aan de oppervlakte komen. Het goud hier is geen décoratie, het is magma. Het is de kostbare materie die de aarde eruit spuwt wanneer ze zich opent. Het is materieel, snijdend, het maakt lawaai.

Daaronder, de nasleep. Een dof groen-grijs, verbleekt, bedekt met poeder. De kleur van stilte na het oorlogsgeweld. Links onderaan, een enkel geïsoleerd fragment, ver weg gevallen. Een overlevende. En verder naar rechts, bijna onmerkbaar, een klein goudkleurig spoortje op de bodem, als een laatste trilling.

Het is een buitengewoon krachtig werk juist omdat het niet schreeuwt. Het toont niet de verwoesting, het toont de sporen.

Minimalistisch als een seismograaf, bruut als Burri. Het heeft de catastrofe omgezet in evenwicht, het puin in relikwie.

Een informeel meesterwerk op doek 50x50 cm
Le foto’s zijn opstellingen om een beeld te geven van hoe het eruit kan zien.