Tijs Dragtsma (1992) - A Fin Escapes the Clutter

Een vissenkom hoort de kleinste, zachtste aquarium te zijn die er is: ronde glaswanden, helder water, één dier dat veilig erin wordt gehouden. In A Fin Escapes the Clutter is het water verdwenen en is de kom in plaats daarvan gevuld met de flesjes waarin water ooit zat; elk flesje leeg, elk flesje de ruimte innemend die een vis nodig heeft om zich om te draaien en te ademen. De vis heeft zich naar de enige plek verstopt waar hij nog kan staan, gebalanceerd op de schouders van zijn eigen vervanging.

Wat het acrylglas teruggeeft van deze kleine crisis is een veld van fijne krassen, verzameld langs de schubben en vinnen van de vis, langs de geribbelde zijkanten van de flesjes, rondom de dunne rand van de kom. Deze op het oppervlak gevormde sporen vangen elk licht op dat de kamer biedt en geven het terug als een bleke, rusteloze gloed, het dichtst bij water dat dit beeld heeft.

Overal elders houdt het werk zijn eigen duisternis. De kamer rondom de kom, de schaduw die hij werpt, het heldere glas zelf waar niets is aangeraakt, alles blijft bijna zwart, een enkel diep veld dat het acrylglas heeft uitgekozen met rust te laten. De vis en zijn flesjes drijven in dat zwarte zoals de kom vroeger op een plank dreef, klein, verlicht en volledig omgeven.

Een vissenkom vraagt heel weinig: water, licht, één levend ding om te verzorgen. Hier is die korte lijst overschaduwd door wat veel achterlaat, fles na fles die de ruimte vult die voor een bestaan bestemd was, totdat de enige kamer die overblijft de lucht erboven is. De vis heeft die ruimte gevonden, gebalanceerd en nog steeds zwemmend in de zin die ertoe doet, maar de kom zelf heeft niet langer het vermogen om te houden wat hij ooit zou moeten houden.

A Fin Escapes the Clutter behoort tot In Plain Sight, een serie binnen Art with Scratch van Tijs Dragtsma, waarin beelden worden opgebouwd door gecontroleerde oppervlakteschade in plaats van pigment of druk, en waarin diezelfde schade een manier wordt om zichtbaar te maken wat stilletjes onder de overvloed die we gemak noemen, onder water overstemt.

Geen verf. Geen afdruk. Geen inkt. De kom, de flesjes en de vis die erboven hangt bestaan omdat er iets uit het acrylglas is weggenomen in plaats van eraan toegevoegd. Het beeld is altijd aanwezig, hoeft geen spotlight om te bestaan, en direct licht verdiept alleen maar het contrast, scherpt de lijn aan tussen wat nog ademt en wat slechts is opgehoopt.

“Het water liet als eerste achter. De vis bleef toch.”

Over Art with Scratch

Art with Scratch is een oeuvre waarin het beeld niet wordt getrokken, maar vrijgemaakt. Uitgesneden regel voor regel in een diepe zwarte ondergrond, verschijnt elk werk door talloze precieze krassen die het licht vangen en vorm geven uit het duister.

Van een afstand lijkt het beeld bijna fotografisch. Krachtig, herkenbaar en vol aanwezigheid. Maar van dichtbij smelt het werk samen tot een dicht netwerk van individuele sporen. Fijn, broos en bijna gewichtloos. Wat solide leek, toont zich als een delicate web van lijnen, elk zorgvuldig een gebaar, elk essentieel voor het geheel.

Licht creëert het beeld niet. Het scherpt het aan. Het zwarte oppervlak absorbeert, terwijl de krassen lijnen reflecteren. Terwijl het licht over het oppervlak verschuift, ademt het beeld. Vanuit één hoek staat de figuur duidelijk en gedefinieerd. Vanuit another hoek verzacht het en zakt terug in de donkerte waaruit het kwam, zonder ooit te verdwijnen. Onder een gericht spotlicht verdiept het contrast en krijgt het beeld een sculpturale, bijna lumineuze kwaliteit.

Wat dit medium zo boeiend maakt, is de stille spanning. De handeling van krassen is direct en onomkeerbaar. Elke lijn is een beslissing die niet ongedaan kan worden gemaakt. Toch is het resultaat niet hard. Het is intiem, atmosferisch en levendig met beweging. Hardheid wordt zachtheid. Verwoesting wordt schepping. Afwezigheid wordt aanwezigheid.

In werken zoals dit portret is het figuur nooit volledig vastgelegd. Door de wisselwerking van lijn, licht en schaduw verschuift het beeld mee met perspectief en atmosfeer. Op sommige momenten lijkt het onderwerp naar voren te stappen uit het zwart. Op andere momenten zakt het terug in rust. Het is binnen die beweging, tussen scherpte en kalmte, dat het werk tot leven komt.

Zoals alle materialen die door tijd worden aangeraakt, draagt het oppervlak zijn eigen stille leven. Elke kras houdt een moment, een adem, een gebaar. Samen vormen ze niet alleen een beeld, maar een aanwezigheid, die zich blijft onthullen met elke verandering van licht.

Over de kunstenaar

Mijn naam is Tijs Dragtsma, oprichter van TD Fine Art Studio.

Als kunstenaar word ik gedreven door de constante wens om nieuwe visuele talen te verkennen. Ik zie kunst niet als een vaste stijl, maar als een zich ontwikkelend ontdekkingstel waar materiaal, structuur, licht en emotie samenkomen.

Mijn werk begint vaak met een simpele vraag. Hoe kan een materiaal op een nieuwe manier spreken. Hoe kan hardheid intimiteit worden. Hoe kan precisie emotie scheppen. Die zoektocht ligt aan de basis van alles wat ik maak.

Binnen TD Fine Art Studio wordt elke oeuvre benaderd als zijn eigen wereld, met zijn eigen logica, sfeer en visuele identiteit. Sommige werken ontstaan door ritme, herhaling en structuur. Andere ontstaan door afwezigheid, schaduw, reflectie of spanning. Wat ze verbindt is een gedeelde toewijding aan originaliteit, helderheid en emotionele aanwezigheid.

Ik ben gefascineerd door contrast. Tussen kracht en kwetsbaarheid. Tussen controle en gevoel. Tussen wat zichtbaar is en wat openstaat voor interpretatie. Mijn doel is niet simpelweg een beeld maken, maar een werk creëren dat de aandacht vasthoudt, tot nadenken uitnodigt en zich blijft onthullen naarmate de tijd verstrijkt.

TD Fine Art Studio is de ruimte waarin deze exploraties samenkomen. Het is niet zomaar een studio, maar een zich ontwikkelend artistiek universum gevormd door nieuwsgierigheid, precisie en de ambitie om werk te creëren dat onderscheidend, doelbewust en levendig aanvoelt.