Tijs Dragtsma (1992) - A Grid Suspended in Depth

Een discobal hangt aan een dunne ketting, zwevend in een veld van donkerblauw. In dit nieuwe Art on Mirror-stuk is het object teruggebracht tot zijn botten: het rooster van facetlijnen, een verspreiding van sprankelende vlits, en niets meer. Alles elders wordt aan de blauwtoestand overgelaten, onaangeroerd, zodat de bal minder als een object leest en meer als een lichtstructuur die zijn eigen vorm in het glas vasthoudt.

Het beeld ontstaat door verwijdering, niet door toevoeging. Waar het oppervlak bewerkt is, vangt een veld van fijne en grove halftone-stippen het licht en gloeit het tegen het gekleurde spiegelglas eronder. Waar het dat niet is, valt de bal weg in silhouet, half onthuld en half teruggehouden, zodat de sfeer lijkt te draaien tussen zichtbaarheid en schaduw zonder ooit volledig in een van beiden te resolve­ren.

De discobal draagt zijn eigen geheugen met zich mee: van kamers vol beweging, van licht dat over een menigte werd gegooid die sindsdien stil is geworden. Hier wordt die beweging tot één enkele, opgehangen gebaar stilgezet, een rooster dat diepte vasthoudt in plaats van diepte te laten draaien, monumentaal vanuit een afstand en, van dichtbij, een oppervlak dat volledig is opgebouwd uit een veld van individuele marks.

Blauw draagt de stemming van het werk, de kleur van de nacht, van afstand, van een kamer die wordt herinnert nadat de muziek is gestopt. Het geeft de bal zijn rust en zijn gewicht, een stille tegenhanger van de viering waar het voor staat.

Het gekleurde spiegelglas is onderdeel van het werk. Om en tussen de krassen wordt de kamer en de persoon die ervoor staat in het oppervlak gevouwen, zodat de kijker onderdeel wordt van de compositie in plaats van iemand die er gewoon naar kijkt. Kom dichterbij of ga verder weg, en de reflectie verschuift terwijl het rooster zelf standhoudt.

Licht creëert dit beeld niet. Het scherpt het aan, door het contrast tussen het gloeiende rooster en het donkere lichaam waaraan het hangt te verdiepen, zonder ooit te veranderen wat er is. Dit werk werkt voort op de Art on Mirror-serie van Tijs Dragtsma, waarin gekraste beeldtaal wordt geplaatst in gekleurd spiegelglas en de kijker deel wordt van het werk. Een visuele taal waarin schade geen vernietiging is, maar structuur, en waar de spiegel kijken omzet in deelnemen.

"Een raster van licht, in blauw zwevend, dat zijn vorm vasthoudt lang nadat de kamer stil is geworden."

Over Art on Mirror – Blue

Art on Mirror is een oeuvre waarin het beeld in gekleurd spiegelglas is gekrast, en de wereld voor het werk een onderdeel ervan wordt. Elke lijn wordt in een diepblauw spiegelend oppervlak van acryylglas geëtst. De krassen zijn er altijd, fel tegen de kleur, terwijl het oppervlak eromheen de kamer, het daglicht en de kijker blijft reflecteren.

Vanuit een afstand leest het beeld helder en volledig, een bleke figuur die in een veld van blauw wordt vastgehouden. Hoe dichterbij, hoe opent het werk zich tot een delicate web van individuele marks, fijn en doelbewust, elk essentieel voor het geheel. Achter en tussen hen in doet de spiegel wat een spiegel doet. Het brengt de kamer en de kijker in de compositie, zodat de omgeving in het werk verandert met de plek waar het hangt, terwijl het beeld zelf stevig op zijn plek blijft.

Licht creëert het beeld niet. Het scherpt het aan. De blauwe ondergrond absorbeert en reflecteert, de gekrabde lijnen vangen en houden vast, en onder een geconcentreerde spotlight verdiept het contrast totdat de figuur een sculpturaal, bijna luminescentie-achtig karakter krijgt. Bij zachter licht komt de kleur naar voren en nestelt het werk zich in een rustigere register, zonder ooit zijn onderwerp te verliezen.

Blauw is de kleur van de nacht, van diep water en van stille afstand. Dat is de emotionele grond waarop elk werk in deze serie is ingesteld, en de onderwerpen zijn zo gekozen dat ze daarbij horen.

Art on Mirror bouwt voort op de gekrabte beeldtaal van Art with Scratch door Tijs Dragtsma op een nieuw ondergrond. Waar de zwarte werken hun kracht halen uit afwezigheid, halen deze die uit reflectie. De kijker kijkt niet langer alleen naar het werk. De kijker is erin.

Over de kunstenaar

Mijn naam is Tijs Dragtsma, oprichter van TD Fine Art Studio.

Als kunstenaar wordt ik gedreven door een voortdurend verlangen om nieuwe visuele talen te verkennen. Ik zie kunst niet als een vaststaande stijl, maar als een evoluerend ontdekkingsveld waarin materiaal, structuur, licht en emotie samenkomen.

Mijn werk begint vaak met een eenvoudige vraag. Hoe kan een materiaal op een nieuwe wijze spreken. Hoe kan hardheid intimiteit worden. Hoe kan precisie emotie creëren. Die zoektocht ligt aan de basis van alles wat ik maak.

Binnen TD Fine Art Studio wordt elke reeks werk benaderd als zijn eigen wereld, met zijn eigen logica, sfeer en visuele identiteit. Sommige werken ontstaan door ritme, herhaling en structuur. Andere ontstaan door afwezigheid, schaduw, reflectie of spanning. Wat hen verbindt is een gedeelde toewijding aan originaliteit, helderheid en emotionele aanwezigheid.

Ik ben gefascineerd door contrast. Tussen kracht en kwetsbaarheid. Tussen controle en gevoel. Tussen wat zichtbaar is en wat openstaat voor interpretatie. Mijn doel is niet simpelweg een beeld maken, maar een werk creëren dat aandacht vasthoudt, uitnodigt tot reflectie en zichzelf blijft onthullen na verloop van tijd.

TD Fine Art Studio is de ruimte waarin deze verkenningen samenkomen. Het is niet alleen een studio, maar een evoluerend kunstuniversum gevormd door nieuwsgierigheid, precisie en de ambitie om werk te creëren dat onderscheidend, intentioneel en levendig aanvoelt.