Bronstijd Brons Ibex-figuurtje (Zonder minimumprijs)

ITEM: Ibex-beeldje
MATERIAAL: Brons
CULTUUR: Bronsttijdperk
PERIODE: 1600 - 1000 v.Chr.
AFMETINGEN: 38 mm x 26 mm
CONDITIE: Goede staat
HERKOMST: Uit een Nederlandse particuliere collectie, verzameld vóór de jaren negentig

Wordt geleverd met Certificaat van Authenticiteit en Exportlicentie

De bronzen ibex-statuetten uit Luristan, die voornamelijk dateren uit het vroege 1e millennium v.Chr. (ongeveer 1000–650 v.Chr.), behoren tot enkele van de meest gevierde meesterwerken uit de oude Nabije Oosten in de IJzertijd. Gemaakt door nomadische of半nomadische metaalbewerkers in de bergachtige Zagros-regio van west-Iran, worden deze kleinschalige sculpturen geroemd om hun verfijnde verloren-wettergiettechniek en kenmerkende stilistische aanpak. De wild ibex — een inheemse berggeit, kenmerkend door zijn wijd oplopende, overdreven gebogen hoorns — diende als centraal motief in de Luristanse kunst en symboliseerde gratie, wendbaarheid en de wilde kracht van de natuurlijke wereld die deze antieke herdersgemeenschappen omringde.

Artistiek balanceren deze statuetten tussen naturalistische waarneming en gedurfde decoratieve abstractie. Meester-metaalbewerkers benadrukten de karakteristieke kenmerken van het dier, in het bijzonder de majestueuze, geribbelde hoorns die vaak dramatisch in bochten oplopen, soms teruglopen om naadloos met het lichaam of de kraag samen te smelten. Of ze nu gegoten zijn als vrijstaande figuurtjes, als ingewikkelde vaaseinden of als ornamentkronen (vaak symmetrisch paargewijs of gestileerd als iconografie van de “Meester der dieren”), de stukken stralen een buitengewone sense van vloeiende ritmiek en spanning uit. Ondanks hun compacte, draagbare formaat — aangepast aan een mobiele levensstijl — stralen ze een opmerkelijke presence en monumentale proportie uit.

Functioneel en cultureel werden Luristan-bronzen vaak als grafgoed in elite-burialen geplaatst, wat duidt op een diep ritueel of apotropaïsche betekenis. De ibex-statuetten werden waarschijnlijk gekoppeld aan religieuze overtuigingen met betrekking tot vruchtbaarheid, bescherming en de spirituele relatie tussen mens en het hooglandfauna. Daarnaast vervulden velen, naast hun votieve of symbolische rol, praktische functies als wangen voor paardenbitten, spilkopjes of standaards die op stenen sokkels gemonteerd waren. Tegenwoordig blijven deze ingewikkelde bronzen artefacten blijvende symbolen van de technologische bekwaamheid en artistieke verbeeldingskracht van de metaalbewerkers uit het Zagros-gebergte.