Oud-Grieks kerngevormd glas Amphoriskos

ITEM: Amphoriskos
MATERIAAL: Kern- gevormt glas
CULTURE: Grieks
PERIODE: 5e - 4e eeuw v.Chr
AFMETINGEN: 77 mm x 52 mm
CONDITIE: Goede conditie
HERKOMST: Uit een Nederlandse particuliere collectie, verworven bij Helios Gallery, Verenigd Koninkrijk.

Wordt geleverd met Certificaat van Authenticiteit en exportvergunning van de Europese Unie

Als u buiten de Europese Unie biedt en het voorwerp wint, moeten wij een nieuwe exportvergunning aanvragen naar uw land en zal de verzending vertraging oplopen tot 3 - 5 weken.

Het amphoriskos van kern-gevormd glas is een klein, luxueus vatje dat in het oude Griekenland vooral werd gebruikt voor het bewaren van kostbare geurende oliën, unguïten of cosmetica. De term amphoriskos betekent letterlijk “kleine amfora”, verwijzend naar zijn miniatuur, twee handvatvormige kruik met doorgaans een langgerekte ovale of piriforme romp, een hoge hals en een paar delicate S-vormige handvatten. Deze vaten waren enorm populair in het oostelijke Middellandse Zeegebied, met name van de Archaïsche tot de Hellenistische perioden (6e–1e eeuw v.Chr.), en hun inhoud maakte vaak deel uit van het dagelijks leven, werd in huis gebruikt, als votieven bij heiligdommen aangeboden en, het vaakst, in graven geplaatst als grafgiften om de overledene te zalfenen. De aanwezigheid van deze kleurrijke glazen flesjes in graven weerspiegelt hun grote waarde en de rijkdom van hun eigenaren.

Het vat werd vervaardigd met de kernvormende techniek, een van de vroegste glasproductiemethoden in het Middellandse Zeegebied. Dit arbeidsintensieve proces begon met de glasblazer die een ruwe kern vormde, meestal een mengsel van klei en zand, rond een metalen staaf. Het glas werd vervolgens op deze kern aangebracht door onder te dompelen in gesmolten glas of door hete, kleverige glasdraden rondom de draaiende kern te leiden. Het vat werd vervolgens opnieuw verhit, en contrasterende kleuren glasdraden werden rondom de romp gewonden. Deze gekleurde sporen—vaak ondoorzichtig geel, wit of turquoise boven een donkerder basis, zoals donkerblauw of zwart—werd dan met een metalen hulpmiddel op en neer getrokken om ingewikkelde veer-, zigzag- of ornamentpatronen te creëren. De rand, bodem en handvatten werden apart toegevoegd. Zodra het vat afkoelde, werd de aardekern zorgvuldig uit de binnenkant geschraapt, waardoor een kleine, dikwandige glazen container overbleef.

De kernvormende glasindustrie bloeide in het oostelijke Middellandse Zeegebied, met het eiland Rhodos dat zich ontwikkelde tot een belangrijke productiecentrum tijdens de Klassieke en Hellenistische perioden. De vormen van deze glazen vaten—waaronder het amphoriskos, alabastron en aryballos—werd bewust ontleend aan hedendaags Grieks aardewerk en metalen vaten, maar de glazen stukken werden zeer gewaardeerd om hun heldere, ondoorzichtige kleur en levendige decoratieve patronen, die ze vaak tot superieure luxeartikelen maakte. Hun kleine formaat en dikke wanden waren inherente beperkingen van de kernvormende techniek, waardoor ze perfect geschikt waren voor het vasthouden van dure olieën. De productie van het amphoriskos nam af met de introductie van glasblaas techniek tijdens de Romeinse periode, maar deze vroege glazen vaten blijven een getuigenis van de verfijnde kunstzinnigheid van de oude mediterrane vaklieden.