Etruscan Aardewerk GIGANTISCHE pot

ITEM: GROOT Pot
MATERIAAL: Pottenbakkerij
CULTUUR: Etruskisch
PERIODE: 4e – 3e eeuw v.Chr.
AFMETINGEN: 400 mm x 340 mm diameter
CONDITIE: Goede staat, sommige delen gerestaureerd, zie afbeeldingen
HERKOMST: Uit Europese privécollectie, Voorheen Galerie Hydra (1985)

De meest onderscheidende en herkenbare vorm van Etruskische aardewerk is Bucchero (ca. 7e tot 5e eeuw v.Chr.), vaak beschouwd als het „nationale” aardewerk van het oude Etrurië. Dit zwarte, hoogglanzende keramiek is meteen te herkennen aan zijn opvallende, metallische verschijning. De unieke kleur werd bereikt door een proces dat reductiebrand genoemd wordt, waarbij de zuurstoftoevoer in de oven drastisch werd beperkt. Deze zuurstofonttrekking veranderde het ijzeroxide in de klei van rood naar een rijke, gecarboniseerde zwarte kleur door het hele vatvlak. De uiteindelijke, glanzende glans werd verkregen door het oppervlak zorgvuldig te wrijven vóór het bakken. Bucchero diende dus als een betaalbare imitatie van het hooggewaardeerde metaalwerk—met name zilveren en bronzen vaten—gebruikt door de Etruskische elite voor banketten en als rijk grafbezittingen.

Hoewel Bucchero een inheems Etruskisch uitvindsel vertegenwoordigt, werd hun aardewerktraditie aanzienlijk gevormd door contact met de Griekse wereld, met name de Griekse koloniën in Zuid-Italië. Etruskische pottenbakkers engagingeren actief met en imiteerden de populaire beschilderde stijlen van Griekenland, en produceerden hun eigen varianten van Zwart-figuur en later Rood-figuur-technieken. Echter, Etruskische aanpassingen behielden vaak kenmerkende lokale eigenschappen, en hun versies van Rood-figuur schilderkunst (soms „pseudo-Rood-figuur” genoemd) maakten gebruik van andere methoden, zoals het schilderen van lichtere figuren direct op een zwarte slip, in plaats van het vrijhouden van de rode klei. Deze beschilderde vazen, zoals hun Griekse modellen, vertoonden vaak mythologische scènes, dierenfriezen of voorstellingen van symposia, en werden hoog gewaardeerd en vaak in het graf geplaatst.

Etruskisch aardewerk evolueerde uit de eerdere lokale traditie van Impasto-waren, een grover, roodbruine klei gemengd met onzuiverheden zoals mica of steen, die met de hand werd gevormd en op lage temperaturen werd gebakken. Impasto werd voornamelijk gebruikt voor utilitaire vaatwerk, zoals opslagvaten en kookpotten, maar diende ook een belangrijke begrafenistische rol. Vroege Etruskische grafurnen hadden vaak de vorm van kleine huts, huturnen genoemd, wat de woningen van de overledene weerspiegelde. Door de hele keramische traditie heen, van grof Impasto tot het verfijnde Bucchero en de beschilderde vazen, bleef Etruskisch aardewerk diep verbonden met de begrafenistische context. Grote hoeveelheden fijn keramisch vaartuig werden met opzet in tombes geplaatst, wat moderne archeologen essentiële inzichten biedt in Etruskische religieuze opvattingen, het dagelijks leven en de opvallende consumptie van de elite.

Verkrijgbaar met Certificaat van Authenticiteit en exportvergunning van de Europese Unie

Als u buiten de Europese Unie biedt en het item wint, moeten we een nieuwe exportvergunning aanvragen voor uw land en de verzending zal 3 tot 5 weken vertragen.