Oud-Grieks kerngevormd glas Amphoriskos

ITEM: Amforiskos
MATERIAL: Core-formed glass
CULTURE: Greek
PERIOD: 5th - 4th Century B.C
DIMENSIONS: 77 mm x 52 mm
CONDITION: Good condition
PROVENANCE: Uit een Nederlandse privécollectie, aangekocht bij Helios Gallery, Verenigd Koninkrijk.

Komt met Certificaat van Echtheid en exportvergunning van de Europese Unie

Als u buiten de Europese Unie biedt en het item wint, moeten we een nieuwe exportvergunning aanvragen voor uw land en zal de verzending tussen de 3 en 5 weken vertraging oplopen.

De amforiskos van kerngevormd glas is een klein, luxueus vat dat vooral in het oude Griekenland werd gebruikt voor het bewaren van kostbare geparfumeerde oliën, unguïns of cosmetica. De term amforiskos betekent letterlijk "kleine amfoor" en verwijst naar zijn miniatuur, tweehandige schaal met een lang hals en een paar tere S-vormige handgrepen. Deze vaatwerkstukken waren enorm populair in het oostelijke Middellandse Zeegebied, met name van de archaïsche tot de Hellenistische perioden (6e tot 1e eeuw v.Chr.), en hun inhoud maakte vaak deel uit van het dagelijks leven, gebruikt in huis, aangeboden als votieven bij heiligdommen, en het meest frequent geplaatst in graftomben als grafgif ten gunste van de overledene. De aanwezigheid van deze kleurrijke glazen flesjes in begraafplaatsen weerspiegelt hun hoge waardering en de rijkdom van hun eigenaren.

Het vat werd gemaakt met behulp van de kernvormtechniek, een van de vroegste methoden van glasproductie in het Middellandse Zeegebied. Dit arbeidsintensieve proces begon met de glasblazer die een ruwe kern vormde, meestal een mengsel van klei en zand, rondom een metalen staaf. Het glas werd vervolgens aan deze kern toegepast door erin te dompelen in gesmolten glas of door hete, viskeuze glasdraden op de draaiende kern te drukken. Het vat werd daarna opnieuw verhit en contrasterende kleuren glasdraden werden rondom het lichaam gewonden. Deze gekleurde sporen—vaak ondoorzichtig geel, wit of turquoise boven een donkerdere basis, zoals donkerblauw of zwart—werden vervolgens omhoog en omlaag getrokken met een metalen gereedschap om ingewikkelde veer-, zigzag- of festoonpatronen te creëren. De rand, basis en handgrepen werden apart toegevoegd. Nadat het vat was afgekoeld, werd de aardewerenkern zorgvuldig van het interieur geschraapt, waardoor een kleine, dichtwandige glazen container achterbleef.

De kernvormende glasindustrie bloeide in het oostelijke Middellandse Zeegebied, waarbij het eiland Rhodos zich ontwikkelde tot een belangrijk productiecentrum tijdens de klassieke en hellenistische perioden. De vormen van deze glasvaten—waaronder de amforiskos, alabastron en aryballos—werden bewust ontleend aan hedendaags Grieks aardewerk en metalen voorwerpen, maar de glazen stukken werden zeer gewaardeerd om hun heldere, ondoorzichtige kleur en levendige decoratieve patronen, die hen vaak deden opvallen als superieure luxe-items. Hun kleine formaat en dikke wanden waren inherente beperkingen van de kernvormende techniek, waardoor ze uitstekend geschikt waren om dure oliën te bewaren. De productie van de amforiskos nam af met de introductie van glasblazen tijdens de Romeinse periode, maar deze vroege glasvaatjes blijven een getuigenis van de verfijnde vakmanschap van de oude mediterrane ambachtslieden.