Oud-Grieks kerngevormd glas Amphoriskos

ITEM: Amphoriskos
MATERIAAL: Kern-gefomd glas
CULTUUR: Grieks
PERIODE: 5e - 4e eeuw v.Chr.
AFMETINGEN: 77 mm x 52 mm
CONDIE: Goede staat
HERKOMST: Uit Nederlandse privéverzameling, verworven bij Helios Gallery, Verenigd Koninkrijk.

Wordt geleverd met Certificaat van Echtheid en exportdocument van de Europese Unie

Als u buiten de Europese Unie biedt en het item wint, moeten we een nieuw exportlicentie aanvragen voor uw land en zal de verzending vertraging oplopen tussen de 3 en 5 weken.

Het kern-gefomde glas amphoriskos is een kleine, luxueuze vaas die aanvankelijk in het oude Griekenland werd gebruikt voor het bewaren van kostbare geparfumeerde oliën, unguïnten of cosmetica. De term amphoriskos betekent letterlijk “kleine amfoor”, verwijzend naar zijn miniatuur, tweehandige kruikov-vorm, die doorgaans een langgerekte eivormige of piriforme romp, een hoge hals en een paar delicate S-vormige handvatten heeft. Deze vazen waren enorm populair in het oostelijk Middellandse Zeegebied, met name van de Archaïsche tot de Hellenistische perioden (6e-1e eeuw v.Chr.), en hun inhoud maakte vaak deel uit van het dagelijks leven, in huis gebruikt, aangeboden als votieven bij heiligdommen en, het meest frequent, geplaatst in graftombes als grafgiften om de overledene mee te zalven. De aanwezigheid van deze kleurrijke glazen flesjes in graven weerspiegelt hun hoge waarde en de rijkdom van hun eigenaars.

Het vaasje werd gemaakt met de kern-vormtechniek, een van de vroegste methoden voor glasproductie in het Middellandse Zeegebied. Dit arbeidsintensieve proces begon met het vormen van een ruwe kern door de glasblazer, meestal een mengsel van klei en zand, rond een metalen staaf. Het glas werd vervolgens op deze kern aangebracht door erin te dompelen in vloeibaar glas of door hete, viscose glasdraden op de roterende kern te laten glijden. Het vaasje werd daarna opnieuw verhit, en contrasterende kleuren glasdraden werden rondom het lichaam gewonden. Deze gekleurde sporen—meestal ondoorzichtig geel, wit of turquoise boven een donkerder basis, zoals donkerblauw of zwart—werd(en) vervolgens met een metalen gereedschap op en neer getrokken om ingewikkelde veer-, zigzag- of festoon-patronen te vormen. De rand, basis en handvatten werden apart toegevoegd. Zodra het vaasje afkoelde, werd de aardewer ik kern zorgvuldig uit de binnenkant geschraapt, waardoor een kleine, dikke glazen houder achterbleef.

De kern-gevormde glasindustrie floreerde in het oostelijke Middellandse Zeegebied, waarbij het eiland Rhodos uitgroeide tot een belangrijke productiesite tijdens de Klassieke en Hellenistische perioden. De vormen van deze glazen containers—waaronder de amphoriskos, alabastron en aryballos—waren bewust ontleend aan hedendaagse Grieks aardewerk en metalen vazen, maar de glazen stukken werden hoog gewaardeerd om hun heldere, ondoorzichtige kleur en levendige decoratieve patronen, die ze vaak deden uitblinken als superieure luxe-artikelen. Hun kleine formaat en dikke wanden waren inherent aan de kernvormtechniek en maakten ze bij uitstek geschikt voor het dragen van dure oliën. De productie van de amphoriskos nam af met de introductie van glasblazen tijdens de Romeinse periode, maar deze vroegtijdige glazen vazen blijven een getuigenis van de verfijnde kunstzinnigheid van oude mediterrane vaklieden.