Bronstijd Brons Ibex-figuurtje (Zonder minimumprijs)

ITEM: Ibex figurine
MATERIAL: Brons
CULTURE: Brons Leeftijd
PERIOD: 1600 – 1000 v.Chr
DIMENSIONS: 37 mm x 25 mm
CONDITION: Goede conditie
PROVENANCE: Uit Nederlandse privécollectie, verzameld vóór de jaren negentig

Vergezeld van Certificaat van Echtheid en exportvergunning

De bronzen ibex-statuetten uit Luristan, daterend voornamelijk uit het vroege 1e millennium v.Chr. (ca. 1000–650 v.Chr.), behoren tot enkele van de meest gevierde meesterwerken uit de oude Nabije Oosten in de IJzertijd. Gemaakt door nomadische of halfnomadische metallurgiebeoefenaars in het bergachtige Zagros-gebergte van westelijk Iran, staan deze kleinschalige beeldjes bekend om hun verfijnde verloren-walstechniek en kenmerkende stilering. De wilde ibex — een inheems berggeitje met zijn brede, sterk gebogen horens — diende als centraal motief in de Luri-stijl kunst en symboliseerde gratie, behendigheid en de ruige kracht van de natuurlijke wereld die deze oude herdersgemeenschappen omringde.

Artistiek gezien balanceren deze statuetten tussen naturalistische waarneming en gedurfde decoratieve abstractie. Meestersmetsers benadrukten de kenmerken van het dier, met name de majestueuze, geribbelde horens die vaak dramatische zwierige bogen vormen, soms teruglopend om naadloos met het lichaam of de kroon te versmelten. Of ze nu gegoten zijn als losstaande figuren, uitbundige vaashalsen, of ornamentale eindkronen (vaak symmetrisch gepaard of gestileerd als “Meester van de Dieren”-iconografie), de objecten tonen een buitengewone gevoeligheid voor vloeiende ritme en spanning. Ondanks hun compacte, draagbare formaat — aangepast aan een mobiele levensstijl — stralen ze een opmerkelijke aanwezigheid en monumentale proportie uit.

Functioneel en cultureel werden Luri-stenen bronzen vaak in elitegrafdoeleinden gedeponeerd als grafgiften, wat wijst op een diep ritualistische of apotropaïsche betekenis. De ibex-statuetten waren waarschijnlijk verbonden met religieuze overtuigingen omtrent vruchtbaarheid, bescherming en de spirituele relatie tussen mens en de hooglandfauna. Verder dan hun votieve of symbolische rollen, dienden velen ook utilitaire doeleinden als frisanen voor paardenbits, spijkerkoppen of standaards die op stenen bases gemonteerd waren. Tegenwoordig blijven deze ingewikkelde bronzen artefacten blijvende symbolen van de technische genialiteit en artistieke verbeelding van de metallurgiearbeiders uit het Zagros-gebergte.